Muzun ucundaki sevilmeyen siyah yumru: Nedir, ne değildir?

Muz, botanik açıdan bakıldığında dutsu meyvelerin (berry) arasında bulunur ve garip bir şekilde çilekler bu kümede yer almaz. Muzların insanların pek takdir etmediği çok fazla özelliği vardır, lakin tahminen de en yanlış anlaşılan ve haksız yere iftiraya uğrayan özelliklerinden biri, uçlarında bulunan küçük siyah yumrulardır.

Eğer bu yumruların tohum olduğunu düşünen gruptaysanız, ne yazık ki yanılan bireylerin arasında yer alıyorsunuz. O küçük yumru aslında bir tohum değil. Muzun tohumları da, biz insanların çok sevdiği yumuşak kısmı olan etli kısmının içinde bulunur. Ne yazık ki burada primatlar yerine insanlar demek zorundayız, zira yabanî tabiatta maymunların muz yemeyi çok sevdiği de aslında doğru olmayan yaygın “bilgilerin” arasında yer alıyor.

Primatların beslenme ekolojisi konusunda uzman olan Berkeley’deki Kaliforniya Üniversitesi’nden Profesör Katharine Milton, Business Insider ile yaptığı görüşmede “Vahşi maymun-muz ilişkisinin tamamı aslında tamamen uydurmadır” dedi ve devam etti: “Yenilebilir muz, yetiştirilen evcilleştirilmiş bir bitki ve meyvedir. Yabani maymunlar, muzların ekildiği insan yerleşiminin yakınında olmadıkları sürece asla muzla karşılaşmazlar.”

Eğer bir muzu ortadan uzunlamasına keserek yiyen gruptaysanız, olağanda tohumları ortasından aşağıya doğru uzun bir çizgi halinde bulursunuz. Fakat günümüzde mağazalarda satılan muzların çoğu, ekseriyetle tohum üretmeyen Cavendish çeşididir.

Öte yandan, muzun ucundaki o küçük siyah yumru çoğu zaman oradadır. Bunun nedeni, bunun bir tohum değil, muz meyvenizin yetiştiği çiçek olmasıdır.

Muzlar ağaçlarda salkımlar halinde büyür ve bu uç aslında meyvenin “tepesi”, sert sapı ise “alt kısmı”dır. Çoğu insan muzun önce sapını kopararak yer, bu da en son kalıntı çiçek ucu ile müsabakalarına sebep olur.

Bu kadar küçük ve değersiz bir kesim için, muz çiçeğinin kalıntıları çağdaş insanlar arasında gerçek bir nefret uyandırmış gibi görünüyor. Bazen “parmak ucu” olarak da isimlendirilen bu kesim tamamen yenilebilir olmasına karşın, sert dokusu ve acı tadı nedeniyle her zamanatılır.