Yılanların epey tehlikeli hayvanlar olduğunu bilmeyenimiz yoktur. Onların küçük bir ısırıkları bile, kısa süre içinde zehirlenmemize ve mevtle burun buruna gelmemize sebep olabilir. Lakin bu noktada atlar, insanları yılan ısırıklarından kurtaran mucizevi bir güce sahip. İyi de nasıl?

Atların sahip olduğu birtakım fizyolojik özellikleri, bu hayvanlardan insanlara verilmesi için panzehir üretilebilmesine imkan tanır. Atları ve yılanları içine alan ve pek çok kademeden oluşan bu süreç, aslında bir oldukça tehlikelidir.
Peki bir atın yılan ısırığına karşı, insanlara panzehir üretebilmesi tam olarak nasıl gerçekleşir?
Bu sürecin ilk adımı, zehrin yılanlardan çıkarılmasıyla başlar.

Yılan terbiyecisi, yılanı titiz bir şekilde muhafaza ettiği yerden çıkarır ve ısırılma riskini en aza indirmek için hayvanın başını aşağıya doğru bir diskle bastırır.
Başı bastırmak için kullanılan disk ise terbiyecinin, yılanın başının tam olarak nerede olduğunu görebilmesi için şeffaftır. Hayvanın başı bir nevi emniyet altına alınınca, yılanın ağzı boş ve küçük bir bardağa oturtulur ve böylelikle zehri bu bardağa bırakması sağlanır.
Zehri salan yılan, terbiyeciyi ısırdığına inandığı için bu süreci gerçekleştirir.

Salınan bu zehrin miktarı, yaklaşık 50 insanı öldürmeye kâfi olur. Kimi yılan cinslerinin zehri ise bir o kadar daha tehlikelidir ve 100’den fazla insanın hayatını kaybetmesine sebep olabilir.
Yine bu zehir, her yılana mahsus olarak çeşitli renklere bürünebilir. Örneğin Taipan yılanının zehri pembe, Kral Kahverengi’ninki koyu sarı ve Kaplan yılanının zehri açık sarıdır.

Devamında bardağa hapsolmuş zehir, nemin dışarı çekilebilmesi ve daha uzun süre muhafaza edilebilmesi için -56 derecede dondurularak kurutulur.
Atlar ise bu noktadan sonra devreye girer.

Atlar, 1800’lü yıllardan beri panzehir oluşumu açısından epeyce hayati bir ehemmiyete sahiptir. Zira onların bedenleri, insanlarla biyolojik aynıliklere sahiptir ve yılanların zehriyle savaşmak için doğal antikorlar geliştirir. Ayrıca at ne kadar sağlıklıysa, o kadar fazla panzehir üretebilir.
Bu hayvanlar, panzehir için büyük ölçülerde antikor üretmeye yetecek kadar kana sahiplerdir ve bir kan torbasını süratli bir şekilde doldurabilirler. Bu süreçte atlara az ölçüde zehir enjekte edilir ve iki haftada bir kanları alınır.

Devamında plazma bu kandan ayrılır, antikorlar plazmadan çıkarılır ve nihayetinde panzehir artık yılan ısırıklarına maruz kalmış insanlara verilmek üzere hazırdır.
Ancak bu panzehiri geliştirmek hayli masraflı ve yılanlarla başlayan bu süreç hayli tehlikeli olduğundan bilim insanları, bu maliyetleri azaltmak ve mümkün yılan ısırıklarından zehirlenmenin önüne geçebilmek için, atlar olmadan panzehir geliştirmenin yollarını aramaya devam ediyor.
İlginizi çekebilecek diğer içeriklerimiz: