Eğer daha önce duymadıysanız, Fermi Paradoksu, kainatın boyutu düşünüldüğünde uzaylı ömrün var olduğu istikametindeki istatistiksel ihtimalin …

Eğer daha önce duymadıysanız, Fermi Paradoksu, kainatın boyutu düşünüldüğünde uzaylı ömrün var olduğu istikametindeki istatistiksel ihtimalin yüksekliğine karşın neden şimdi herhangi bir Dünya dışı uygarlık ile karşılaşmadığımızı sorguluyor. Bu paradoksun karşılıkları epeyce optimist kanılardan sahiden dehşete düşürücü olabilen geniş bir aralığı içeriyor.
Daha optimist sayılabilecek açıklamalardan biri Hayvanat Bahçesi Hipotezi. İlk olarak MIT bilim insanı John Allen Ball tarafından sunuldu ve uzaylıların var olduğunu ve bizden haberdar olduklarını, lakin hayvanat bahçesindeki hayvanlara yaptığımızi, sessizce bizleri izlediklerini öneriyor.
Ball, yazdığı makalede pek çok kişinin uzaylıların bizimle bağlantıya geçmeye çalıştığını düşündüğünü fakat bunun doğru olma ihtimalinin çok düşük olduğunu, hayvanat bahçesi hipotezinin de bu fikrin antitezi olarak sunulduğunu söylüyor.
Ball, uzaylılar ve bizim aramızdaki iletişim eksikliğinin tek açıklamasının şuurlu bir şekilde bizimle etkileşimden kaçınmaları olduğuna inandığını söylüyor.
Tabii ki bu teorinin temelinde birkaç varsayım bulunuyor. Örneğin, galaksimizde var olan çok az uygarlığın bizimle aynı gelişim noktasında olduğu varsayılıyor. İnsanlığın geliştiği nispi olarak kısa süre düşünülürse bunun mantıklı bir varsayım olduğu söylenebilir. Ayrıyeten teorinin geçerli olması için galakside hem ilkel uygarlıkların, hem de gelişmiş uygarlıkların, yani “belki de dünyanın birkaç yıl milyon sonra ulaşacağı ile karşılaştırılabilir” gelişim düzeyine ulaşacak kadar hayatta kalabilmiş uygarlıkların bulunması gerekiyor.
Ball, Dünya’daki uygarlıklara baktığımızda teknolojik gelişim olarak geride kalan uygarlıkların zaman içerisinde yok olduklarını, ele geçirildiklerini ya da asimile edildiklerini gördüğümüzü ifade ederek “bu yüzden, genel olarak baktığımızda, yalnızca teknolojik olarak en gelişmiş uygarlıkları göz önünde bulundurmamız gerekiyor, zira bunlar, bir bakıma, kainatın denetimini ellerinde tutacaktır” diyor.
Ball, bizim ulaştığımız teknoloji düzeyinde bile birtakım bölgeleri doğal gelişim için ayırdığımızı (doğa muhafaza alanları gibi) belirtiyor ve en iyi hayvanat bahçesinin, bakıcılarından haberi olmayan ve etkileşimi olmayan canlıların kendi doğal ortamlarında yaşayan canlıları içereceğini söylüyor.
Bu teori daha sonra (özellikle bilim kurgu yazarları olmak üzere) öbürleri tarafından alınarak geliştirildi. Örneğin Star Trek serisinde gelişmiş uygarlıklar, bir uygarlık ile bağlantıya geçmeden önce makul bir teknoloji düzeyine ulaşmalarını bekliyor. Contact sineması de bu teorinin bir öteki destekleyicisi olarak görülebilir.
Ne yazık ki, bu teorinin doğru olup olmadığını kesin olarak belirleme şansımız pek yoki gözüküyor ve doğru olma ihtimali yalnızca eleme yolu ile gösterilebiliyor. Ball’ın yazdığı üzere “hayvanat bahçesi hipotezi (uzaylı ırkları) asla bulamayacağımızı zira bulunmak istemediklerini ve bu isteklerini yerine getirecek teknolojik yeteneğe sahip olduklarını öngörüyor. Bu yüzden bu hipotez çürütülebilir fakat, temel olarak, gelecek müşahedeler ile doğrulanamaz.”
Bu hipotezini karamsar ve ruhsal açıdan üzücü olarak tanımlıyor ve uzaylıların irtibata geçeceğine inanmayı tercih ettiğini söylüyor. Fakat Ball’un bu hipotezini açıkladığı makalenin içerisinde yer alan, küçük bir değişiklik içeren daha da karamsar bir sürüm de bulunuyor: Laboratuvar Hipotezi. Hipotezin bu versiyonunda uzaylılar bizimle konuşmuyorlar zira üzerimizde gerçekleştirdikleri bir deneyin kesimiyiz ve yapay bir laboratuvar senaryosu içerisinde yaşıyoruz.