Kimilerimiz karnımız acıktığında, inanılmaz sinirleniriz. O denli ki önümüze bir tabak yemek gelene kadar birileriyle konuşmaz, sorulan sorulara karşılık bile vermek istemez. Pekala acıkınca bu kadar sinirlenmemizin nedeni nedir?

Aç kalmak elbette epeyce hudut bozucu bir durumdur. Aç olunan dakikalarda düğündüğümüz tek şey, neredeyse yemek yemek olur.
Ancak bu durum, bazılarımızı inanılmaz sonlu ve öfkeli yapar. Pekala neden?
Aslında yediğimiz her şey, glikoz gibi kolay şekerlere, amino asitlere ve yağ asitlerine sindirilir.

Bu besinler, kan dolanımına geçer ve oradan organlara ve dokulara dağıtılır. Bu dağıtım da enerji olarak geri döner. Son öğünden zaman geçtikçe kan dolanımında bulunan bu besinlerin miktarı düşmeye başlar.
Beyin, glikoz düzeyleri gereğince düştüğünde bunu ömrü tehdit eden bir durum olarak algılar. Yani beyin, işini yapmak için glikoza son derece bağımlıdır. O denli ki kimi vakitler karın acıktığında ve kan şekeri düzeyleri düştüğünde gündelik işler bile zorlaşabilir.
Örneğin konsantrasyon zorluğu, açlık bundan ötürü çekilen problemlerin en yaygın olanıdır ve karın acıktığında zor olan bir diğer şey de sakin kalabilmektir.

Kan şekeri düzeyleri belli bir eşiğe düştüğünde beyin, bedendeki çeşitli organlara, kan sirkülasyonundaki glikoz ölçüsünü arttıracak hormonlar sentezlemeleri ve salgılamaları için talimatlar gönderir.
Bu hormonlar; büyüme hormonu, glukagon, adrenalin ve kortizoldur. Adrenalin ve kortizol, her türlü gerilimli durumda kan sirkülasyonundan salınan gerilim hormonlarıdır.
Esasen adrenalin, güvenliğinizi tehdit eden bir şey gördüğünüzde ya da duyduğunuzda ani bir endişeye karşı kan dolanımında salınan başlıca hormonlardan biridir.
İşte bu hormon nasıl ki kaygı sebebiyle birine öfkeyle bağırıyorsanız, aç kaldığınızda da sinirlenmenize ve etrafınızdakilere çıkışmanıza sebep olabilir.
Ayrıca açlığın, öfkeyle kontaklı olmasının bir diğer sebebi de ikisinin de ortak genler tarafından denetim edilmesidir.

Bu genlerden biri, nöropeptid Y olarak isimlendirilir ve aç olduğunuzda beyne salgılanan doğal bir beyin kimyasalıdır. Bu gen, çeşitli reseptörler üzerinde tesir ederek sizi yemek yemeye teşvik eder.
Nöropeptid Y, beyindeki açlığı denetim etmek için hareket etmenin yanı sıra öfke ve saldırganlığı da düzenler. Özetle tüm bu sebeplerden ötürü karnınız acıktığında sinirlenmeniz, epey doğaldır.