Bir at çiftliğinde atların tane tane küp şeker yediğini görürsünüz. Bilhassa hayvanlar arasında en “tatlıya düşkünü” sanıyoruz ki onlar.

Peki atlar neden şekeri bu kadar çok seviyor olabilir?
Aslında onlarınki keyfi değil!
Atların tat alma düzenekleri çok güçlü.

Dillerinde bulunan tat alma tomurcukları, şekeri algılayan T1R2 ve T1R3 proteinlerinden oluşan reseptörlere sahip. Bu reseptörler, glikoz ve fruktoz gibi tatlı molekülleri algılayarak beyinlerine tatlı sinyallerini iletiyor.
Yarışa giren atlar, ağır aktiviteye gireceği için şeker, kusursuz bir enerji vericidir. Tüm atlar aslında sağlık ve performans için şekere ihtiyaç duyuyor. Şeker, kasların çalışması için gereken enerjiyi onlara sağlıyor.
Tabii bu dengeyi de iyi korumak gerekiyor.

Atların yemlerindeki şeker ve nişasta oranı, enerji gereksinimlerine uygun olmalı. 600 kg tartısındaki sağlıklı bir at için önerilen azamî oran, yem başına 1-2 gram şeker ve nişastadır.
Bunların yanında şeker tüketimi, beynin ödül merkeziyle alakalıdır. Şeker, dopamin salgısını artırıyor. Bu sinirsel ödül düzeneği da şekere karşı bir bağımlılık türevi geliştirebiliyor. Şeker, beyinde pozitif geri bildirim döngüsü oluşturuyor, bu da atların daha çok şeker istemesine neden oluyor.
Tabii bir de işin şartlanma durumu var. Bir beşerle basitçe bağ kurabilen bu sempatik dostlar, şeker tüketimini de bir bağ sistemi olarak algılayabiliyor.
İlginizi çekebilir: