Tarih boyunca, insanların hayatta kalmak için tabiata başvurduğu sayısız epey yaratıcı prosedüre başvurduğu görüldü. Fakat elbet ki bunların arasında en enteresan olanlardan biriyse yaraları dikmek için karıncaların kullanılması! “İyi de nasıl?” dediyseniz gelin ayrıntıları anlatalım.

Eski çağlarda, savaş meydanlarında yahut tabiatın zorlu şartlarında yaralanan bahtsız insanlar, bu yaralarını güzelleştirmek ve hayata tutunmak için hayli ilginç çözümler buldular.
Bu tahlillerden en dikkat alımlı ve değişik olanıysa karıncalara dikiş attırılması!
Peki, küçücük bir karınca nasıl oluyor da âdeta dikiş atmayı başarabiliyor?

Bu tekniğin eski vakitlerde, çoğunlukla Hindistan, Afrika ve Güney Amerika bölgelerde yaygın olarak kullanıldığı söyleniyor.
Çoğunlukla yaralanan bir asker yahut kabile üyesi için kullanılan bu formülle yaranın kapatılması için hakikaten de bir karıncadan yardım alınıyordu.
Yaranın kenarlarının bir araya getirilip güçlü çenelere sahip olan bir karıncanın söylediği söz edilen kenarları ısırması sağlanıyordu.
Karınca yarayı ısırdıktan sonra çenesini sıkı sıkıya kapattığında da gövdesi kopartılıyor ve yalnızca başı yaranın üzerinde bırakılıyordu.

Böylece karıncanın kuvvetli çenesi yaranın âdeta dikiş atılmış benzeri sıkıca kapalı kalmasını sağlıyordu.
Ek olarak bu doğal dikiş atma prosedürünün, yalnızca yarayı kapatmakla kalmadığı benzeyenzamanda karıncaların tükürüklerinde bulunan antimikrobiyal özellikler sayesinde enfeksiyon riskini azalttığı söyleniyor.
Her ne kadar bugün çağdaş tıp sayesinde buna benzer formüllere ihtiyaç duymasak bile eski çağlarda yaşayan insanların bulduğu zekice tahliller epey dikkat çekici olmaya devam ediyor.