Aksiyon Oyunları 300 FPS’de Koşarken Sinemalar Neden 24 FPS’de Kaldı? (Hobbit Serisi Hariç)

Öte yandan benzeyenheyecanı bir video oyununda yaşamak istediğinizde 200-300 Hz yenileme hızına sahip monitörler tercih ediliyor.

Peki, neden sinemalar 24 FPS ile çekilirken oyunlarda bu kadar yüksek yenileme suratlarına ihtiyaç duyuluyor?

Sinemanın 24 FPS geleneği

Sinema tarihine baktığımızda 24 FPS standardının aslında teknolojik ve ekonomik nedenlerle ortaya çıktığını görüyoruz. 1920’lerde sessiz sinemalar 16-18 FPS ile çekilirken sesli sinemaların gelişiyle birlikte daha yüksek bir kare suratına ihtiyaç duyuldu.

Bunun nedeni, ses kaydı için kâfi data yoğunluğunu sağlamaktı. 24 FPS hem ses kalitesini koruyan hem de sinema maliyetlerini makul düzeyde tutan bir istikrar noktası olarak kabul edildi.

Bu standart, zamanla sinema endüstrisinin vazgeçilmez bir modülü hâline geldi.

Aksiyon oyunları söylediği söz edilen olduğunda ise durum biraz farklı.

Oyuncular, bilhassa hızlı hareketlerin ve anlık tepkilerin kritik olduğu oyunlarda, ekranın mümkün olduğunca akıcı olmasını istiyor ki haklılar da.

200-300 Hz yüksek yenileme suratına sahip monitörler, buna aynı oyunlarda daha az gecikme ve daha net görüntü sunuyor. Bir düşmanı vurmak ya da bir pürüzden kaçmak için milisaniyeler bile önemli. Bu nedenle de oyun dünyasında yüksek FPS ve yenileme suratı, performans ve rekabet avantajı sağlıyor.

Peki, neden sinemalarda bu kadar yüksek bir FPS’ye ihtiyaç duyulmuyor?

Bunun birkaç sebebi var. İlk olarak 24 FPS, sinema tarihinde oluşan bir “duygusal bağ” yaratıyor. İzleyiciler, bu kare suratını sinematik bir tecrübeyle özdeşleştiriyor.

Daha yüksek FPS’ler ise sinemaları gerçek hayata daha yakın hâle getirebilir lakin bu durum bazen “dizi efekti” olarak isimlendirilen bir his yaratabiliyor. Yani sinemalar güya bir video ya da belgesel görünüyor ve bu da sinematik büyüyü bozabiliyor.

Ayrıca sinema üretimi sürecinde yüksek FPS’lerin kullanılması, prodüksiyon maliyetlerini çok önemli ölçüde artırıyor. Daha fazla kare, daha fazla depolama alanı, daha güçlü bilgisayarlar ve daha uzun render müddetleri demek.

Aynı vakitte, özel efektler ve CGI (bilgisayar dayanaklı görüntüler) gibi teknikler, yüksek FPS’lerde daha karmaşık hâle geliyor. Bu da sinema yapımcılarının 24 FPS’de kalmayı tercih etmesinin bir öbür nedeni.

Bununla birlikte yüksek FPS’li sinema denemeleri de yapıldı.

Peter Jackson’ın “Hobbit” serisi 48 FPS ile çekildi ama bu tecrübe izleyiciler arasında karışık reaksiyonlara neden oldu. Kimileri imajın daha net ve akıcı olduğunu söylerken kimileri sinemanın “gerçekçi” görünmesinin sinematik hissi bozduğunu belirtti.

Bu durum da tam olarak yüksek FPS’lerin şimdi sinema dünyasında tam olarak benimsenmediğini gösteriyor.

Teknoloji ilerledikçe, tahminen gelecekte sinemalarda de yüksek FPS’ler yaygınlaşabilir şimdilik 24 FPS, sinemanın büyülü dünyasının vazgeçilmez bir kesimi olmaya devam ediyor.