Köpeklerin davranışları ve ırkları arasındaki irtibat, o kadar da güçlü olmayabilir

Köpeklerin evcilleştirilmesi sırasında insanlar, bu canlıların kişiliklerini makul ırklara göre ayırmaya başladı. Diğer bir deyişle bir köpeğin kişilik özellikleri ve ırkı arasında çok önemli irtibatlar olduğu düşünülüyordu. Fakat yeni araştırmalar, cinsin (veya ırkın) bir köpeğin yalnızca görünüşünü sahiden güçlü bir şekilde etkilediğini söylüyor. Kişilik özellikleri ise, ırklarından çok etrafları ile kontaklı olabilir. Araştırma, bu teori ile uzun müddettir devam eden ırk – kişilik özellikleri teması fikrine de meydan okuyor.

Köpekler ve insanlar geçmişte avlanma, muhafaza ve hayvancılık aynıi vazifelerde güçlerini birleştirdi, lakin zamanla köpekler hayatımızda daha az fonksiyonel bir rol üstlendi. Crufts benzeri kurumlar, çağdaş insanların Kuğu Gölü’nü gerçekleştiren safkan chihuahualar için çıldırdığını gördükçe, yetiştiriciler ve köpek severler benzer şekilde makul ırklara muhakkak kişilik tipleri atfetmeye başladılar.

Bir hayvanın kişilik yapısını anlamak, bir ev ya da çiftlik için uygun bir evcil hayvan mı yoksa çalışan bir hayvan mı oldukları konusunda bilgi verebilir, bu nedenle bir hayvanın tabiatını mirasına dayanarak tahmin etmeye çalışmanın birtakım yararları var. Yeniden de, cinsle ilgili varsayımlar nitekim doğru değilse, bu hayvanlar uygun olmayan konutlara sahip olabilir. Bu da örneğin, Birleşik Krallık’taki 1991 tarihli Tehlikeli Köpekler Yasası maddelerin aslında doğru olmadığını ortaya çıkartacaktır.

Dog Genomics‘te yayınlanan bir makalede araştırmacılar, cinsin bir köpeğin özelliklerini etkileyip etkilemediğini ya da nasıl etkileyeceğini kıymetlendirmek için, Darwin’s Ark topluluk bilim projesi aracılığıyla kaydedilen 2.000’den fazla köpeğin DNA’sını sıraladı. Çalışmaya dahil edilenler arasında safkan ve karışık cins köpeklerin bir karışımı bulunuyordu ve dizileri, genotipleri (DNA) ve fenotipleri (görünüşleri ve davranışları) arasındaki ilişkileri aramak için davranışlarıyla ilgili sahip anketleriyle eşleştirildi.

Sonuçlar, makul ırklarla alakalı köpeklerin birçok fizikî özelliğinin olduğunu, lakin davranışların daha az dengeli olduğunu ortaya koydu. Makul ırklarla bağlantılı görünen davranışlar arasında, bir köpeğin bir beşerden gelen talimatları takip etme kapasitesi olan isteklilik, genetik olarak en temaslı olanıydı.

Genius Dog Challenge’a katılanlari Borders collie cinsi köpekler, en yüksek istekliliğe sahip olanlar ortasındaydı ve bu davranış tipinin, kişisel farklılıklar hala mevcut olmasına karşın, cinsle çok önemli ölçüde temaslı olduğu bulundu. Bunun bilakis, “insan sosyalliği”, yani çoklukla alıcılarla ilişkilendirilen bir özellik ile tıbbın genotipi arasında çok önemli ölçüde bir irtibat bulunmadı.

Araştırmacılar, bu çalışmada davranışları üzerinde en az tesire sahip olan ırkın, onu “kişisel davranışın zayıf bir kestirimcisi haline getirdiğini ve evcil köpek seçimiyle ilgili kararları belirlemek için kullanılmaması gerektiğini” söylüyor. Bunun yerine, çevresel faktörlerin köpeklerin kişiliklerini etkilemede daha büyük bir rol oynamasının daha mümkün olduğu belirtiliyor.

Bu araştırmadan çıkabileceğimiz sonucu hoş bir şekilde özetleyen, çalışmayı denetleyen Broad Enstitüsü’nün omurgalı genomiği yöneticisi Elinor Karlsson, Science’a verdiği demeçte, “Bir katalogdan alışveriş yapmamalısınız. Her köpek bir bireydir” diyor.