Bilim İnsanları Boynuzlu Fare Üretti!

Sciense Mecmuası’nda yayımlanan yeni bir makale, memeli canlılarla ilgili dikkat çeken bir gelişmeyi gözler önüne serdi. Çinli bilim insanı Toa Qin ile çalışma arkadaşları, bir farenin başından boynuz çıkartmayı başardılar. Evet yanlış duymadınız; yapılan çalışmalar sayesinde “boynuzlu bir fare” üretilmiş oldu. Pekala bu nasıl mümkün oldu? Gelin bu enteresan çalışmaya hep birlikte bakalım.

Memeli canlılarda doku ya da organ yenileme yeteneği çok da yüksek düzeyde değildir. Lakin boynuzlar, bu genel geçer bilginin dışındadır. Çünkü pek çok göğüslü hayvanda bulunan boynuzlar, tahmin edilenden çok daha iyi yenileme yeteneğine sahiptir. Yapılan çalışma, memelilerin iyi bir yenileme yapamıyor olmalarına karşın, birtakım yenileme genlerine sahip olduklarının anlaşılmasını sağladı.

Her yıl boynuz değiştiren sika geyikleri kullanıldı

Bilim insanları, farelerle ilgili deneyi yapmadan önce yılda bir sefer boynuz değiştiren sika geyiklerinden faydalandılar. Boynuz dokusunu inceleyen uzmanlar, bu dokunun nasıl yenilediğini gen bazında inceleyip, bir harita oluşturdular. Bu harita, günde 2,75 santimetre kadar büyüyen boynuzların çalışma mekaniğinin ortaya çıkmasını sağlamıştı.

Araştırmacılar, çalışmanın ikinci aşamasında hangi hücrelerden faydalanmaları gerektiğini anlamaya çalıştılar. Bu evrede doğru kök hücrenin tespit edilmesi gerekiyordu. Bu kademeyi da başarılı bir şekilde tamamlayan bilim insanlar, bir sonraki etapta ise kök hücreyi kültür ortamında çoğaltıp, bir farenin başına enjekte ettiler. 

Fareye enjekte edilen kök hücre, 45 günde küçük boynuz haline geldi!

Görüntülemek için dokunun

Yapılan çalışma, 45. gün itibarıyla apayrı bir boyuta evrildi. Çünkü denek farenin artık boynuzları vardı. Bu boynuzlar elbette geyiğinkiler kadar büyük değildi. Lakin yapılan çalışmalar uzmanları bir sonuca ulaştırmıştı.

Boynuzlu fareler, insan tıbbı ile ilgili de manalı datalar sağlamış oldu. Uzmanlar, elde ettikleri bulguları insan kemiği için nasıl kullanabileceklerini artık biliyorlar. Tahminen bu çalışma, ilerleyen devirlerde kol ve bacak kopmaları benzeri olayların tarihe karışmasını sağlayabilir.