Bileğimizi burktuğumuzda yahut sakatlanma yaşadığımızda elimiz ilk olarak buza gidiyor. Aslında bunun o kadar da doğru bir tedavi prosedürü olmadığını söylesek?

Son yıllarda yapılan araştırmalar, buzun sandığımız kadar tedavi edici bir özelliği olmadığını mı söylüyor?
Öyleyse tüm bildiklerimizi unutma vakti geldi…
Son yıllarda yapılan araştırmalar, akut yaralanmalar sonrası buz kullanımının güzelleşme sürecine olumsuz tesirleri olabileceğini ortaya koyuyor.
Yaralanma sonrası uyguladığımız buz tedavisi, acıyı dindirmek için hudut iletimini yavaşlatırken kan damarlarını daraltıyor. fakat bilmediğimiz bir şey var: Bu süreç, vücudun doğal iyileşme düzeneğine müdahale ederek güzelleşmeyi geciktirebiliyor.
İnflamasyon olarak bilinen bu süreç, yaralanma sonrası bedenin başlattığı ve düzgünleşme için kıymetlidir. Araştırmalara göre buz uygulaması, bu süreci yavaşlatarak bedenin kendi kendini onarma yeteneğini olumsuz etkiliyor.
İnflamasyon, yaralanma sonrasında bedenin savunma düzeneğinin bir modülüdür.

Hasar gören bölgeye kan akışını artırarak güzelleşmeyi destekleyen hücrelerin ve proteinlerin oraya ulaşmasını sağlıyor. Bu süreç, yaralanmanın tamiri için gereklidir. Bundan Ötürü inflamasyonun engellenmesi, bilhassa yaralanmanın ilk saatlerinde bedenin doğal tamir sürecine zarar verebiliyor.
1978’de Dr. Gabe Mirkin tarafından geliştirilen RICE (Dinlenme, Buz, Kompresyon, Elevasyon) protokolü, yaralanma idaresinde uzun süre temel olarak alınmıştı.
Ancak zamanla yapılan araştırmalar, bu yolların kimi durumlarda güzelleşmeyi desteklemediğini ortaya koyuyor. Bunun yerine biraz bölgeyi dinlendirdikten sonra faal olarak kullanmak, güzelleşmeyi destekleyen bir adım olarak kabul ediliyor.
İlginizi çekebilir: