2003 yılından beri düzenli olarak yeni oyunuyla çıkış yapan Call of Duty serisi hayli esaslı bir geçmişe sahip. Genel olarak serinin her çıkış …

2003 yılından beri düzenli olarak yeni oyunuyla çıkış yapan Call of Duty serisi hayli esaslı bir geçmişe sahip. Genel olarak serinin her çıkış yapan oyununda oyuncular önce kıssa modunu bitiriyor ve yılın geri kalanını multiplayer modunda geçiriyorlar. Oyunun konsollarda ağır satışının en büyük nedeni kesinlikle multiplayer modu.
Her şeye karşın kıssa tabanlı seven oyuncular için neredeyse her Call of Duty oyununda bir tek oyunculu kıssa modu yer alıyor. Hatta yer almaktan fazla geriye olağanüstü anılar bırakıyorlar. Örneğin özgün Çağdaş Warfare üçlemesi serinin en akıllara kazınan öykü modlarına sahipti. Hatta ilk Call of Duty Çağdaş Warfare yani Call of Duty 4, oyunlarda sinematik anlatımın öncülerinden bir tanesiydi. şekilde Black Ops’un birinci ve ikinci oyunu da epeyce beğenilen öykülere ve kötü karakterlere sahipti.
Bu yüzden kıssa modunun da epey başka bir yeri var ve Call of Duty Çağdaş Warfare 2 de bizlere başarılı bir öyküyü deneyimletmeye çalışıyor. Pekala başarılı olabilmiş mi? İşte Call of Duty Çağdaş Warfare 2 singleplayer öykü modu incelemesi. Başlamadan önce incelememizde çok fazla olmasa da çeşitli yerlerde anlatımı güçlendirmek ve başlıkları gereğince iyi açıklamak için spoilerlar olacağını belirtelim. Keyifli okumalar.
Call of Duty Çağdaş Warfare 2 (2022)

Artılar:
Eksiler:
Bize geçmeden: Yabancı basında durumlar nasıl?

İncelemeye geçmedenönce yabancı basına bakmak istersek incelemelerin ortalama üstü olduğunu lakin tepeye oynamadığını da belirtebiliriz. Oyunun Metacritic dataları şimdi oluşmamış durumda lakin Opencritic sitesinin verilerine baktığımızda 26 incelemeye göre oyunun ortalama puanı 76/100 olarak çıkıyor. Bu puan genel olarak erkenden açıldığı için kıssa modu incelemelerine ait. Oyunun ilk haftasını geride bıraktığımızda puanlar daha da şekillenecektir. Site bazlı baktığımızda ise IGN’in 6/10, GameSpot’un 8/10 ve Metro GameCentral’ın oyuna 7/10 puan verdiğini görüyoruz. Dediğim gibi incelemeler farklı sitelerin tam sürüm yorumu ile şekillenecektirfakat şu anlık durum bu şekilde. Ne çok iyi ne çok kötü diyebiliriz.
Call of Duty Çağdaş Warfare 2’den beklenen neydi?
Oyunun ilk duyurusunun yapılmasının akabinde gelen tüm fragmanlarla birlikte tüm oyuncuların büyük bir hype oluşturduğunu görmüştük. Bilhassa Call of Duty oyunları için muvaffakiyetle yapılan tanıtım fragmanları oyuncularda büyük beklenti oluşturuyor fakat oyuncuların yıllardır beklediği şeylerin karşımıza çıkması söz konusuyken bu beklenti doruğa ulaşıyor. Call of Duty şu vakte kadar hep farklı şeyler denedi ve bilhassa Çağdaş Warfare üçlemesi ile sağladığı hikaye bütünlüğünü diğer oyunlarda pek sağlamaya çalışmadı. Her oyun farklı bir kıssaya sahip olarak çıktı ve farklı devirlerin savaşları anlatıldı. İkinci Dünya Savaşı, Soğuk Savaş, gelecekte geçen fütüristik savaş kurguları derken pek çok farklı şey denendi lakin hiçbirisi oyuncuların hafızasında Çağdaş Warfare ana üçlemesi kadar tesir bırakmadı.
Modern Warfare üçlemesi öyküsü, kurgusu, karakterleri ve kısımları ile akıllara kazındı ve oyuncular bu oyuna hep hasret kaldılar. İşte bu hasreti gidermek ve fanları sevindirmek için ilk adım Call of Duty Çağdaş Warfare (2019) oldu ve bir Reboot işine girişerek eski seriden karakterleri kullanarak yepisyeni bir kozmosta yepisyeni bir kıssa başlattılar. Call of Duty Çağdaş Warfare II de bu oyunun devamı olarak karşımıza çıkıyor. Oyuncular bu oyunun sonunda Task Force 141’in kurulduğunu öğrendi ve büyük bir heyecan başladı. Task Force 141’in geri dönüyor olması, Soap ve Ghost gibi karakterleri de artık göreceğimiz için oyuncular o duydukları hasreti sonunda giderebilecekti. Eski kaliteli çağdaş savaş hikayesi, Task Force 141 karakterleri derken sonunda istenen Call of Duty formülüne tekrar dönülecekti. Bravo 0-6 Yüzbaşı Price’ın takımı sonunda geri dönüyordu. Pekala tüm bu beklentiler gereğince karşılandı mı? Haydi başlayalım.
Amerikan füzeleri teröristlerin elinde: Call of Duty Çağdaş Warfare II bizlere ne anlatıyor?

Call of Duty Çağdaş Warfare II’nin bizlere sunduğu öyküyü temelde sayısız aksiyon sinemasında görmüş olabiliriz o yüzden kıssanın çok da büyük bir olayının olmadığını söylemekle başlamak isterim. İranlı bir terörist olan Hassan Zyani, 2019 çıkışlı ilk oyunda tanıdığımız Al Qatala terör örgütüyle iş yapıyor ve Amerikan imali olan füzeleri kaçırıyor. Hassan’ın amaçladığı Amerikaya karşı bir füze saldırısı yaparak ülkeyi yok etmek. Arkasında yatan en büyük neden ise dahil olduğu Quds Force terör örgütünün lideri Ghobrani’nin Shepherd ve ekibi Shadow Company tarafından öldürülmesi. Temel kıssa bu olsa da işin içine Meksika kartelleri ve Ruslar da giriyor ve işler karışıyor. Task Force 141 ise teröristin peşine düşüyor ve Meksika Özel Kuvvetleriyle de işbirliğine giriyor. Genel kıssa bu şekilde ve sizin de katılacağınız benzeri hayli kolay bir senaryo.
Her ne kadar büyük bir öykü olmasa da öykünün kurgusu çok başarılı yapılmış. Oyunu oynarken hep bir sonraki adımda neler olacak diye merak ediyorsunuz. Amacınıza ulaşırken yaşadığınız sorunlar ve çeşitli maniler, ufak karşıt köşeler derken kıssanın içinde akıp gidiyorsunuz. Oyun kolay bir öyküyü değişik derecede başarılı kurgulamış ve akıcı bir şekilde oyuncuya sunmuş durumda lakin orjinal üçlemenin yanına bile yaklaşamayacağını söylemek isterim. Oyunun yaptığı iyi şeylerden birisi kesinlikle ana kıssa değil. Öykü kurgusu, kısım dizaynları ve tabii ki de karakterler oyunun öyküsünün kolaylığında sıkılmamanızı sağlıyor ve kıssayı ortalama seviyeye çıkarmayı başarıyor. Kıssanın sonu da ucu açık bir şekilde bitiyor ve sonunda büyük bir sürpriz de sizleri bekliyor. İşte o noktada kıssanın sonu da olsa çok büyük bir heyecan yaşadığımı söylemek istiyorum.
Film mi izliyoruz yoksa oyun mu oynuyoruz?: Ultra gerçekçi ara sahneler

Call of Duty serisi sinematik anlatımı hayli kaliteli bir şekilde yapan serilerden birisi. Neredeyse tüm oyunlarında ara sahneleri epeyce başarılı olmakta. Call of Duty 4: Çağdaş Warfare ile başlayan bu sinematik anlatım bu oyunda doruğa oturmuş durumda. Oyunda iki farklı ara sahne tipi tercih edilmiş. Bunlardan bir tanesi operasyon anlatımının yapıldığı orjinal üçlemede de kullanılan grafiklerin, tabloların ve haritalarının kullanıldığı ara sahne. Bir başkası de karakterlerin yüzlerini de gördüğümüz ve hakikaten de bir sinema sinemasını aratmayan ara sahneler.
Ara sahnelerde kullanılan Capture formülleri oldukça başarılı uygulanmış durumda. Çevre, ışıklandırma, karakter yüzleri ve inanılmaz gerçekçi grafikler ile birlikte bilhassa ara sahneler sahiden farksız ve ağızları açık bırakıyor. Ara sahnelerin bu kadar gerçekçi olmasını nitekim beklemiyordum ama epeyce başarılı yapılmış. Oyunun sinematikler sayfasından hepsini baştan sona oynanışa geçmeden izlemek bile bir sinema sineması izleme tesiri yaratabilir.
Kısa bir Amsterdam tipi: Etkileyici grafikler ve atmosfer
Oyunun sosyal medyada dolaşan Amsterdam sekansını mutlaka görmüşsünüzdür. Tabii ki de bu kısım için çok büyük ihtimal özel çalışılmış ve etkileşim hayli sınırlı olduğu için grafikler yeterlice göz önüne koyulmuş lakin şunu söyleyebiliriz ki oyunun grafikleri epey başarılı durumda. Sunduğu atmosfer ise çoğu zaman ki gibi sizi savaşın içerisine sokuyor. Özellikle gece görüşünün yeniden 2019 çıkışlı oyunda olduğu benzeri başka bir hoşluğu var. Oyunda gece, gündüz, yağmurlu ve fırtınalı pek çok kısım bulunuyor ve hepsinin atmosferi birbirinden hoş. Bilhassa gece oynadığımız kapalılığın ağır olduğu kısımlar gerçek bir operasyonun içerisindeymiş gibi hissetmenizi sağlıyor. Çevre kaplamaları, asker kıyafetlerinin dizaynı ve silah dizaynları da önemli seviyede kaliteli.
Task Force 141’e tekrar merhaba!: Karakterler

Call of Duty Çağdaş Warfare II ile efsane özel kuvvet ekibi Task Force 141 geri dönüyor. Soap Mactavish, Ghost, 2019 çıkışlı oyunda da gördüğümüz artık lakabını almış Gaz, Captain Price, zor vakitlerin yardımcısı efsane pilotumuz Nikolai oyunumuzda yerlerini almış durumda. Öncelikle şunu söylerek başlayalım ki bu seri bir yeniden başlatma serisi yani Reboot. Bu da demek oluyor ki karakterlerde istedikleri değişiklikleri yapmakta hürler. Oyunda Soap ve Ghost, orjinal üçlemeden çok farklı bir şekilde karşımıza çıkıyor. Ghost daha ağırbaşlı, önemli ve Soap’tan daha deneyimli bir asker olarak yer alıyor. Soap ise eski havasını kaybetmiş daha çok Ghost’un yanında yer alan olağan bir Çavuş olarak bulunuyor. Yabancı oyun dünyasında da bu karakterlerin ana üçlemedeki hissi vermemeleri ve değişikliklere uğramaları eleştirilmişti fakat bu seri bir Reboot olduğu için ben çok fazla takılmadım. Gaz ise tamamen farklı bir Gaz olarak karşımızda. Price’ın bir numaralı askerlerinden birisi durumunda ve birlikte bilinmeyen vazifelere çıkıyorlar. Price ve Soap arasında eski üçlemede daha yakın bir bağ varken burada biraz daha objektif bir bağ kurulmaya çalışılmış lakin Soap ve Ghost arasındaki esprili diyaloglar ve aralarında kurulan samimi bağ da ilgimi çekmedi değil. Ghost’u oyunda yanlış hatırlamıyorsam yalnızca 2 defa yönetiyoruz ve bu sekanslar hayli kısa bunu da belirtmeden geçmeyelim. Her ne kadar yönetmesek de Ghost her zamanyanımızda yer alıyor.
Oyunda General Shepherd da bulunuyor. Orjinal üçlemenin ana kötülerinden olan Shepherd ise tamamen değişik bir dış görünüş ile karşımıza çıkıyor. Daha çok kirli işlerini yaptırdığı Shadow Company ekibi de oyuna eklenmiş. Bunların dışında yeni karakterlerimiz de var tabii ki. Kate Laswell, ilk oyunda da gördüğümüz Price’ın eski arkadaşı ve Amerika operasyon şefi. Kendisi klasik bir Amerikan askeri sinemasında de görebileceğimiz bir karakterbenim kanım ısındı açıkçası. Bir de bahsetmek istediğim Meksika Özel Kuvvetleri’ne ait bir takımın lideri Alejandro Vargas var. Oyunun belli bir kısmından sonra iyi bir dostumuz oluyor ve kendisi epeyce sıcak kanlı ve komik. vakitte iyi bir savaşçı. Ben kendisini epey sevdim. Genel olarak karakterler bu şekilde tabii ki bahsetmediğim karakterler de var 2019 Çağdaş Warfare’den Urzikstan bölgesindeki arkadaşları da görüyoruz lakin gerisini sizin keşfinize bırakıyorum bunlar kayda değer olanlar ve anlatmak istediklerimdi.
Nerede o eski kötü karakterler: Zayıf bir kötü karakter Hassan Zyani

Gelelim ana kötümüze. Öykü kısmında bahsettiğim Hassan Zyani, epeyce kolay bir Call of Duty berbatı olmuş. Zamanında Imran Zakhaev, Shepherd, Makarov ve Raul Menendez gibi çok kaliteli kötü karakterler görmüştük. Bu karakterlerin geçmişleri epey doluydu, motivasyonlarının altı düzgünce doldurulmuştu ve bize çektirdikleri ile kendilerini unutturmamışlardı. Oyunun başından sonuna o karakterlerden hıncımızı çıkartmak istiyorduk. Hassan Zyani ise epeyce zayıf bir karakter olmuş. Motivasyonu başarısız, eylemleri başarısız ve bize çektirdiği neredeyse hiçbir şey yok. Yalnızca Amerika, başkanını öldürdüğü için intikam isteyen ve füze çalıp bir güvenlik krizi ortaya çıkaran bir terörist kendisi. Oyunda aslında tek bir kötü yok lakin ana öykünün temel sorununu oluşturan kişi ve ana kötü diyebileceğimiz kişi bu adam. Task Force 141’i geri getirmişken çok daha sağlam bir kötü karakter karşımıza çıkarılabilirdi. Hassan Zyani biraz hayal kırıklığı oldu diyebilirim.
Bölümler gereğince iyi mi?: Kısımlar ve kısım tasarımları

Oyunun kısımlarından bahsedecek olursak çok başarılı kısımlar olduğunu söyleyebiliriz. Her kısım genel olarak farklı bir ülkede ya da bölgede geçiyor. Hepsinin kendine has bir atmosferi var ve oyunu oynarken oyuncunun oyunda kalmasını sağlıyor. Her kısımda genel olarak özgün bir oynanış var. Kimilerinde yalnızca gizli ilerlerken bazı kısımlarda tamamen savaşa giriyoruz. Kimilerinde yalnızca bombalama yapıyoruz ve kimilerinde yalnızca keskin nişancılık yapıyoruz. 2019 Çağdaş Warfare’de de yer alan kameradan direktif vererek bir karakteri bilinmeyen bir şekilde yerden çıkarma görevi de bu oyunda yerini alıyor. Keskin nişancılığı tam da özlediğimiz özel kıyafetlerle yapıyoruz. Bu kısım tamamen Pripyat bölümünü özleyen hayranlar için yapılmış.
Bölümlerin hepsi kıssanın farklı bir kesimini tamamlıyor ve ilerletiyor. Farklı ülkeler, farklı bölgeler ve farklı karakterler derken kısımların içinde akıp gidiyoruz. Birtakım kısımlar gece birtakım kısımlar gündüz oynanıyor ve bilhassa gece kısımlarını çok beğendiğimi söyleyebilriim. Neredeyse her kısma özgün bir oynanış mekaniği koymuş olmaları da kısım dizaynlarına hayli özenildiğini gösteriyor. Şu Anda ise burasıyla tamamen temaslı olan oynanış kısmına geçelim.
Biri Crafting mi dedi?: Oynanış ve yeni elementler

Evet, tahminen de Call of Duty denince akla gelen son oyun mekaniklerinden birisi bu oyunda yer almakta. Oyunun birkaç misyonunda bulduğunuz materyaller ile sıfırdan çeşitli teçhizatlar üretebiliyorsunuz. Bunlar molotof, cam kesiminden yapılmış bıçak, gaz bombası, kapıları açmanıza yarayan ufak bir levye, manivela bir alet, mayın olabiliyor. Her ne kadar yeni bir mekanik olarak oyuna eklenmiş olsa da çok efektif değil ve neredeyse bir kısım dışında kullanılmıyor. Toplam 2 kısımda bu crafting işine girişebiliyorsunuz ama asıl kullandığınız ve yararını gördüğünüz tek bir kısım var. Diğer kısımlarda ekstra olarak bu yok. Açıkçası zımnilik gerektiren ve elimizde hiçbir silahın olmadığı çaresiz bir kısımda bu mekaniği eklemeleri çok güzel olmuş. Düşmanlara yakalanmadan bu gereçleri yapmaya çalışıp akabinde bu materyalleri sıfırdan yaparak onlara karşı kullanmaya çalışıyoruz ve bu çok başarılı bir fikir.
Bir de çantamızdaki kimi eşyaları kullanmamızı gerektiren kısımlar var. Örneğin kalp atışlarını yakalayan bir sensör cihazı var ve böylelikle binalara girmeden önce içeride kaç düşman olduğunu görebiliyoruz. Göz yaşartıcı gaz kullanarak havalandırmalardan atıyoruz rakibi dışarı püskürtüyoruz. Bu şekilde ufak çeşitlilikler ve teçhizatlar eklenmesi hoş olmuş diyebilirim. Bunun dışında oyunda araç sürebildiğimiz ve araçlardan araçlara atlayabildiğimiz bir görev de yer alıyor. Bu da enteresan ve farklı bir yenilik olmuş. Her ne kadar çeşitlilik ve yenilik olsa da daha fazla oynanış mekaniğinin sunulduğu Call of Duty oyunları olduğunu biliyoruz. Örneğin bu oyunda tank sürme, bot sürme ve uçak sürme mekanikler bulunmuyor. Diğer oyunlarda bunların hepsinin bir ortada epey çeşitli şekilde bulunduğunu görmüştük.fakat tekrar de bunların yalnızca kullanılmak için kullanılmaması taraftarıyım. Bu oyunda tam olarak bir cephe savaşı yok ve bu yüzden tank sürmenin ve uçak sürmenin çok da bir mantığı yok o yüzden yer almaması bana göre büyük bir eksi değil.
Başarılı düşman yapay zekası:

Oynanışın sonuna gelirken son olarak yapay zekaya değinmek istiyorum. Bilhassa düşman yapay zekasını epeyce beğendim. Oyunun birçok kısmında kapalı alan çatışmalarına giriyoruz ve bu kısımlar epeyce gergin zira her yere düşman saklanmış olabiliyor. Bir anda pusunun ortasında kalabiliyorsunuz. Bir anda koridorun köşesinden birisi sizi taramaya başlayabiliyor. Düşman tepkileri çok hızlı ve çok fazla açıkta kalırsanız gerçekten çok kolay ölebiliyorsunuz. Size göre yerlerini değiştirebiliyor, köşeleri denetim ediyor ve sıkıştığınızda üstünüze el bombaları fırlatabiliyorlar. Siz oburuyla çatışırken yer değiştirip diğer yere dayanıp saklanabiliyorlar. Yeri geldiğinde sıra sıra çıkıp sizi avlamaya çalışıyorlar. Ben oyunu orta zorlukta oynamama karşın pek çok kısımda çok fazla açık alanda kaldığım için süratlice öldüğüm oldu.
Düşman sizi gördü mü acımıyor ve koordine bir şekilde saldırmaya başlıyor. Saklılık gerektiren misyonlarda ufak bir hatanızda üstünüze çullanıp süratlice sizi öldürebiliyorlar. Bu yüzden çatışmalarda bir yerlerin ardına saklanmak ve mount denilen bir yere dayanmayı kullanmak gerekebiliyor. Müttefik yapay zekasında tekrar ufak problemler var ama kimi kısımlarda çok efektif olduklarını da ekleyebilirim. Yeniden de şahane bir yapay zeka olmasa da birtakım sekanslarda ve kısımlarda düşmanlardan oldukça gerildiğimi söyleyebilirim. Bilhassa oyunun zorluğunu arttırmak isterseniz zorlu çatışmalara hazır olun.
Oyunun optimizasyonu epeyce başarılı:

Oyunun en sevdiğim yanlarından birisi de optimizasyonu zira sahiden de kendisi ağızları açık bırakacak kadar başarılı. Oyunu Xbox Series S üzerinde oynadım ve kendisi yeni kuşağın en ucuz ve güç olarak en düşük konsolu olmasına karşın oyun 1440p 60 FPS ve 1080p 120 FPS çalışabiliyor. Monitörüm 120Hz çalışıyordu ve tam 120 FPS alarak fevkalade akıcı bir şekilde oyunu oynadım. Üstelik Xbox konsollarında AMD FSR da çalışabiliyor bu sayede manzarayı daha keskin hale getirebiliyorsunuz. Oyunun PlayStation 5 ve PC tarafında da optimizasyonunun epeyce iyi olduğunu gördüm. Bilhassa 300 Dolarlık bir oyun konsolunda oyunun bu kadar stabil ve performanslı çalışması hayli etkileyici. Bu hususta geliştirici ekibi takdir etmek lazım. Bilhassa Series S konsolunun yeni kuşak nesli geriye çektiğini ve engellediğini iddia edip yakınanlar mevcuttu. Bu mevzunun tamamen geliştiricilerle alakalı olduğunu göstermiş oldular.
Özlendin Hans Zimmer: Ses ve Müzik
Call of Duty müzikleri benim için farklı bir yere sahiptir. Yalnızca bunun için Spotify üzerinde oluşturduğum bir playlistim dahi var. Bilhassa Call of Duty Çağdaş Warfare 2 ve Çağdaş Warfare 3’ün müzikleri sahiden çok hoştu. Özgün üçlemede ikinci oyunda Hans Zimmer’ın; üçüncü oyunda ise Brian Tyler’ın fevkalade yapıtlarını dinlemiştik. Ara sahnelerde ve oynanış sırasında çalan pek çok farklı müzik vardı. 2019 çıkışlı Çağdaş Warfare ile başlayan ve dikkatimi çeken bir nokta ise oyun müziklerinin azaltılmış gibi hissedilmesiydi. Kimi oynanış sekanslarında hiç müzik yoktu hatta. Ara sahnelerde ise hiç dikkate değer müziklere rastlamadım.
Hazır Task Force 141 dönmüşken Hans Zimmer ya da Brian Tyler da tekrar gelip yeni bestelerle oyunu canlandırsaydı çok hoş olurdu. Oyunun müzikleri epey klasik bir aksiyon sineması müziği gibi ve akılda kalıcılığı neredeyse hiç yok. Her ne kadar tüm müzisyenlere çok büyük hürmetim olsa da bu oyunda kullanılan müzikleri beğenemedim. Ses efektleri ise başarılıydı. Çevre sesleri, çatışma sekanslarında mermilerin yanınızdan sıyrılıp geçmesi, telsiz sesleri ve bilhassa gemi vazifesindeki fırtınalı ve dalgalı okyanusun ortasındaki bir gemide konteynarların üstümüzde doğru geldiği sırada ses efektleri bir araya gelince muazzam bir sekans ortaya çıkmıştı.
Klasik bir Call of Duty uzunluğu: Oyun kaç saatte bitiyor?

Call of Duty oyunları genel olarak çok uzun süren oyunlar değildir. 7-8 saatte biten bir ana kıssa modu vardır ve oyuncular bir sonraki oyuna kadar multiplayer modunu deneyimlerler. Bu oyunda da formül değişmemiş ve 7-8 saatte bitebilen bir öykü modunu bizlere sunmuşlar. Açıkçası ben daha fazla olmasını isterdimartık alıştığımız için çok gözüme batmadı. Oyunda toplam 17 adet bölüm bulunuyor. Her ne kadar fazla gibi gözükse de bu misyonlardan kimileri sadece 5 dakika içerisinde bitirebiliyor. Kimileri 10-15 dakika ve bazıları da 30-40 dk aralığında sürebiliyor. Toplam mühlete baktığımızda ise Howlongtobeat verilerine göre oyunun ana kıssa uzunluğu 7 saat 42 dakika olarak belirtilmiş. Zorluğu düşüğe alıp daha süratli ilerleyerek 5-6 saate kadar düşürebilmeniz mümkün lakin zorluk yüksekteyse ve oyunu yavaş oynamayı tercih ederseniz 8-9 saate kadar çıkabilmeniz mümkün. Bilhassa birtakım sorumluluklar önemli dikkat istiyorlar. Genel olarak uzun olmayan lakin tatmin edici bir kıssa uzunluğuna sahip bir imal karşımızda.
Oyun ülkemizde maalesef harikulade yüksek fiyata satılıyor:

Son olarak oyunun Türkiye fiyatından söz ederek incelemeyi sonlandıracağım. Bu bir eksi olarak yer alıyor lakin son inceleme puanını verirken bu faktörü değerlendirmeye katmayacağım. Zira bu oyun yurtdışında 70 Dolara satılıyor ve genelde çoğu pazarda fiyat bu şekilde. Bizim ülkemizde çok yüksek fiyatla satılıyor diye oyunun genel puanına tesir etmek istemiyorum. Oyun Xbox, PS Store ve Steam üzerinde 1099 TL’ye satılmakta. Bu fiyat nitekim çok üzücü ve bu fiyata değer mi değmez mi tartışmaya bile gerek olduğunu düşünmüyorum. Bizim ülkemiz içerisinde yapacağım değerlendirmede bu bir eksi ama objektif bir değerlendirmede artı ya da eksi olarak pahalandırmak doğru olmayacaktır.
Sonuç: Bu yılın ses getirecek üretimlerinden birisi ile karşı karşıyayız

İncelememizin sonuna gelirken bir sonuca varalım ve kesin puanımızı verelim. Call of Duty Çağdaş Warfare 2 her ne kadar kimi ufak eksileri olsa da bu yılın kesinlikle ses getirecek oyunları arasında yerini alacaktır. Bilhassa oynanış ve grafik olarak apayrı bir düzey söz konusu. Optimizasyon hayli kaliteli ve özlediğimiz Task Force 141 ekibini tekrar görmek çoğu oyuncuya eminim çok iyi gelmiştir. Öyküsü kolay olsa da yapılan muvaffakiyet kurgu akıcı bir kıssa tecrübesi sunuyor. Oyunun sonu da devam oyununa çok iyi bağlanmış durumda. Oyun genel olarak bir evvelki Call of Duty oyunu Call of Duty Vanguard’dan çok daha iyi bir düzeyde. Ortalama üstü ve başarılı bir üretim olmuş diyebilirim.
NİHAİ İNCELEME PUANI: 85/100
Call of Duty Çağdaş Warfare 2 incelememizin sonuna geldik. Sizler oyunu nasıl buldunuz? Oynama ve izleme fırsatı bulabildiniz mi? Sizler oyuna kaç puan verirsiniz? Eklemek istedikleriniz nelerdir? Yorumlar kısmında değerli görüşlerinizi bizlerle paylaşmayı unutmayın. Bir sonraki inceleme yazılarında görüşmek dileğiyle. İyi oyunlar.