Develer, çöl ortamındaki kaktüsleri afiyetle yiyebiliyor. Biz ufacık bir kaktüse dokunduğumuzda bile canımız yanarken onlar nasıl oluyor da yalayıp yutuyor?

Zorlu hayat şartlarında hayatta kalabilmeleriyle ön plana çıkan develer, pek çok ilgi alımlı özelliğe sahip. Mesela 30 kilogramı aşabilen hörgüçlerinde yağ depolayabiliyorlar, 3 tane göz kapakları var ve kaktüs yiyebiliyorlar.
Bizim de bugünkü içeriğimizin konusu, o dikenli dikenli kaktüsleri nasıl yiyebildikleri. Gelin, anlatalım.
Develer, kaktüsleri nasıl yiyebiliyor?
Çöl deyince aklımıza kaktüs ve deve gelir. Develer, otoburdur ve çölde buldukları yaprakları, otları, meyveleri yerler. Enteresan bir şekilde, seçenekleri kalmayınca dikenli kaktüsleri de yiyebilirler.
Kalın, pürüzlü dudakları ve kalın lisanlarıyla damakları; kaktüsün su bakımından varlıklı kısmını yutmadan önce dikenleri soymalarına yardımcı olur.

Bunun yanı sıra develerin ağzının iç kısmı “papilla” denilen, keratinden oluşan koni şeklinde yapıya sahip. Papillalar, kaktüsün iğnelerini boğazlarından dikey olarak aşağı kaydırdığından keskin uçları deveye kolay kolay zarar vermez.
Tabii ki zarar verdiği durumlar da oluyor.

Her ne kadar develerin bedeni bu şekilde adaptasyon göstermiş olsa da ne yazık ki kimi zaman kaktüs yerken yaralandıkları ve hatta öldükleri de olur. Tekrar de potansiyel acıyı tolere ederek yerler.
Ayrıca kaktüsler, bilhassa kurak mevsimlerde develer için çok önemli bir su kaynağıdır ve sıcak, kuru ortamlarda hayatta kalmalarına yardımcı olan besinler ile elektrolitleri de içerir.
Daha fazla deve içeriğine göz atmak isterseniz: