Dünya Nüfusunun Dengelenmesi İçin Tartışılan Teori

Dünyadaki insan sayısı, her geçen saniye katlanan bir süratle artıyor. Dünya nüfusunun 1milyardan 2 milyara ulaşması 123 yıl, 3 milyara ulaşması ise 33 yıl aldı. 14 yıl sonra dünya nüfusu 4 milyara yükseldi, 5 milyara ulaşmak 13 yıl, 6 milyara ulaşmak yalnızca 12 yıl vakit aldı. Bugün dünya nüfusu 7,75 milyar. 2050 yılında 10 milyar nüfusa ulaşmamız bekleniyor.

Diğer taraftan dünya savaşları sırasında global egemenlik için mücadele eden devletlerin yarattığı zenginler, yani nüfusun sadece %1’ine yakın olan kısmı, kalan %99’un üyesi olan bireylerden daha fazla paraya sahipler. Gelir adaletsizliğinin artıp, toplumsal kutuplaşmanın en büyük gerçek olacağı yıllara doğru gittiğimizi söyleyen binlerce bilim insanı var. Diğer taraftan nüfusa bağlı olarak artan karbon salınımı da global iklim değişikliklerinin tesirlerini arttırıyor. Ne kadar mantıklı düşünürsek düşünelim, dünyanın bir süre sonra insan kotasını dolduracağı sonucuna ulaşıyoruz. Bu da kaynak kıtlığını beraberinde getiriyor.

Hal böyleyken Mars’a gitmeye çalışmak, güneş gücü sonsuzluk vadeden tekniklere sarılmak boşuna olmamalı:

Bu yazımızda, gelecekte yaşanması beklenen eşi görülmemiş krizleri, yaşanmadan çözmek için gündeme getirilen acımasız bir yolu irdeliyoruz.

Aşağıdaki kişinin ismi Thomas Malthus, bir nüfus bilimci ve bu artışın çözülmesi için ürkütücü bir önerisi var:

Thomas Malthus, 1766 ve 1834 yılları arasında İngiltere’de yaşamış olan bir nüfus bilimciydi. Yaşadığı yıllar arasında dünya nüfusu şimdi 1 milyara ulaşmışken o, bugünlere atıfta bulunan bir hipotez üzerinde çalışmaya başladı. Bir sonraki devrin en ünlü iktisatçılarından olan John Maynard Keynes, Thomas Malthus’u “Eğer bugün yaşasaydı, dünya daha uslu bir yer olacaktı” sözleriyle andı. Malthus, dünya nüfusunun bir gün doyum noktasına ulaşacağını söylemiş, bunun toplu katliamlara neden olacağını belirtmişti.

Malhus’a göre herhangi bir alandaki “tüketim suratı, üretim suratının üzerine geçince kaynak yetersizlikleri baş gösterir”. Tüketim suratı ise direkt nüfusun artışıyla bağlı bir durumdur. Daha o yıllarda muhtemel felaketlerin önüne geçebilmek için geç evlenmek, daha az çocuk sahibi olmak siyasetlerin teşvik edilmesi gerektiğini savundu. Tabiat, muhakkak bir limit aşıldıktan sonra kaynaklarını büyük süratle tüketip istikrarını bozan bireyleri yok edecekti. Buna “doğal denge” ismini verdi, referansı ise daha evvelce, insan yeryüzünde bile değilken yaşanmış olan kitlesel yok oluşlardı. Bu yok oluş felaketlerinin hepsi, doğal olarak gerçekleşmişti.

Malthus’un hipotezinden yola çıkarak “dünya nüfusunu yapay felaketlerle dengeleme” fikri kurgusal karakterlere de ilham oldu:

Yakın tarihe iki büyük dünya savaşı, çeşitli salgın hastalıklar atlatıldı. Her bir etmen, milyonlarca insanın canına mal oldu. Yalnızca 20. yüzyıldaki savaşlar ve çatışmalar sırasında yaklaşık 150 milyon insan hayatını kaybetti. Bugün, dünya nüfusunu dengelemek ismine savaş çıkartmanın çok da geçerli bir formül olmayacağı anlaşıldı. Savaş, açık bir şekilde canilikti. Kimi teorisyenlere göre caniliği maskeleyip, kitlesel kıyımlara kaza süsü verecek çok sayıda sistem planlanıyor.

Teknoloji ise bu formüllerin fonksiyonlu bir şekilde gerçekleştirilmesi için büyük bir rol üstleniyor. Bir vakitler, denizaltı şifrelerini kırmak için kullanılan bilgisayarlar, artık gelecek dünya nüfusu hakkında varsayımlarda bulunuyorlar. Yapılan simülasyonlar arasında, milyonların herhangi bir salgın hastalık sonucu tarihe gömüldükleri acımasız senaryolar da var. Orta Çağ’da dünyayı kırıp geçiren çiçek, verem ve cüzzam salgınlar, kitlesel kıyımın peşinde olanlar için büyük bir referans.

20. yüzyıl, globalleşme kavramını lugatımıza kazandırdı. Bugün hala dünyanın büyük kısmı globalleşmenin temel mantığını çözmeye çalışırken ABD benzeri ülkelerin başkanları, uluslararası toplantılarda globalleşmeyi artık “saçma bulduklarını” söylüyorlar. Dünya günden güne daha bencil insanların elinde şekillenmeye başlıyor:

Malthus, fikirlerinin gelecekte kötü niyetli insanlara ilham olacağından tahminen de habersizdi, fakat çoktan onlara gereken kıvılcımı verdi. Bugün, kültür sanayisinin en tanınan yapıtlarından olan Marvel Sinematik Evreni’nde işlenen bir karakteri çok konuşuyoruz. Bu karakter bir hayal eseri olsa da gayesi, kaynakların yetersizliğini engellemek ismine nüfusun yarısını yok etmekti. Tahminen Thanos bunu parmak şıklatarak yapmış olabilir, lakin insanları öldürmek için parmak şıklatmaktan daha kolay eylemler yapılabiliyor. Kimse bu fikirlerin, kültürel bir yapılanmayla insanların algılarına kazınmadığını söyleyemez.

Sevdiğiniz Marvel karakterleri, potansiyel geleceğin en şiddetli senaryosunu, eğlenceli bir lisanla size verdi. İsmine sonradan Thanos diyeceğimiz o kötü niyetli insanlar ise bir öbür gezegenden gelmeyecekler, zati aramızdalar.

Kaynaklar: Learner.org, Birleşmiş Millletler, Forbes, Forbes 2