İnsanlar, bebekliklerini neden hatırlayamıyor?

Yeni bir araştırma, bebeklik döneminde yaşadıklarımızı hatırlamıyor olmamızın nedenini ortaya koyuyor. Üstelik, bebeklerin düşündüğümüz kadar unutkan olmadıklarını da, tekrar bu araştırma sayesinde anlıyoruz.

Çocukluk amnezisi

Çocukluk amnezisi, yani üç ya da dört yaş öncesi anıların unutulması, uzun yıllardır araştırmacılar için zorlayıcı bir bahis olmuştur. Yale Üniversitesi’nden psikoloji profesörü ve çalışmanın baş yazarı Nick Turk-Browne, episodik hafızaların diğer insanlara anlatılabilir olmasının çok önemli bir özellik olduğunu belirtiyor. Lakin, konuşma yeteneği olmayan bebekler üzerinde buna benzer hafızaların araştırılması kolay bir görev değil.

Araştırma ekibi, bu zorluğun üstesinden gelebilmek için yeni bir yaklaşım geliştirdi. Bebeklerin etraflarına bakma ve görsel uyaranlara tepki verme yeteneklerini kullanarak, episodik hafızanın erken periyotlarda nasıl çalıştığını anlamaya çalıştılar. Çalışmada, bebeklerin beyin aktiviteleri işlevsel manyetik rezonans görüntüleme (fMRI) teknolojisiyle incelendi. Araştırmacılar, bebeklerin sadece birkaç görsele bakarak hafıza misyonlarını yerine getirme kapasitelerini test etti.

Bebeklerin hafızası ve hipokampüs aktivitesi

Araştırmaya göre, bebekler daha önce gördükleri bir resmi tekrar tanıyabiliyorlar. Turk-Browne, “” diyor. Çalışma, bebeklerin episodik hafızalarının sorumlusu olan hipokampüs bölgesinin düşündüğümüzden daha etkin olduğunu ortaya koydu. Hipokampüs aktiviteleri, bebeklerin tanıdık bir görsele dikkat kesildiklarında güçlendi.

Araştırma sonuçları, episodik hafızanın bebeklik döneminde kodlanmaya başladığını öne sürüyor. Bu tesir, bir yaşın üzerindeki bebeklerde daha besbelli olsa da, incelenen tüm bebeklerde gözlemlendi.

Peki, tüm bu anıları neden hatırlamıyoruz?

Bulgular, çok önemli bir soruyu gündeme getiriyor: Şayet bebeklerin episodik hafızaları bu kadar erken devreye giriyorsa, bu anılar neden ileriki yaşlarda kayboluyor? Araştırmacılar, bu soruya kesin bir karşılık bulamamış olsalar da, birtakım kestirimlerde bulunuyorlar. Bu hafızaların kısa vadeli olarak kodlanıp saklandığı ve daha sonra silinmiş olabileceği düşünülüyor.

Sonuç olarak, bebeklik anılarımızın kaybolması aslında gelişim sürecimizin doğal bir modülü olabilir. Beynimiz, ileride işimize yarayacak daha büyük ve karmaşık bilgileri depolamak için eski anılara yer açıyor olabilir.