Köpekler de ağlıyor…muhtemelen düşündüğünüz keder ya da acı nedeniyle değil!

Eve dönüp evcil bir köpeğin sevgisiyle karşılaşmak kadar keyifli olan çok az şey vardır. Yeni araştırmalar, sahibiyle yeniden bir araya gelmenin mutluluğunun bir köpeğin gözyaşı dökmesine sebep olabileceğini gösteriyor. Bulgularını Current Biology mecmuasında açıklayan çalışma yazarları, köpeklerin en sevdikleri insanı görmeye verdikleri duygusal reaksiyonun, gönüllerimizi kazanmak ve daha iyi sahipler olmamız için bize ilham vermek amacıyla ortaya çıktığını söylüyor.

Araştırmacılar, “Diğer herhangi bir hayvandan farklı olarak, köpekler insanlarla iletişim kurarak evrimleşmiş ya da evcilleştirilmiştir ve insanlarla göz teması kurarak üst seviye iletişim yetenekleri kazanmıştır” diye yazıyor ve ekliyor: “Bu süreç boyunca, gözyaşları, sahiplerinden gözetici davranış ya da besleyici davranış ortaya çıkarmada rol oynayabilir, bu da karşılıklı münasebetlerin derinleşmesine ve cinsler arası bağa yol açmasına neden olabilir.“

Ancak biz ağlayan insanların tersine, ağlayan köpekler yanaklarından aşağı yuvarlanan ve yastığı ıslatan tipten gözyaşları üretmezler. Bunun yerine, kolay bir şekilde gözleri dolar ve yaşarır, karşı konulmaz bir yavru köpek gözü tesiri yaratırlar.

Bu nedenle, çalışma yazarları, gözyaşlarını saymak yerine, köpeklerin evde sahibiyle birlikteyken ve daha sonra beş ila yedi saat ortayla sahipleriyle tekrar bir araya geldiklerinde gözlerindeki yaşların hacmini ölçtüler. Sonuçlar, köpeklerin sahipleri olmayan tanıdık insanlarla yeniden tanıştırıldığı vakitlerde değil, sahipleriyle bir araya gelindiğinde gözyaşı hacminin çok önemli ölçüde arttığını gösterdi.

Önceki araştırmalar, köpekler ve insanlar arasındaki etkileşimlerin her iki cinste de sözde “aşk hormonu” oksitosinin salınımını tetiklediğini göstermişti. Oksitosin, sosyal bağlanma ve duygusal yansılarda merkezi bir rol oynadığından, çalışma yazarları, köpeklerin ağlama davranışlarının bu nöropeptid tarafından tetiklenebileceğini öne sürüyor.

Araştırmak için köpeklerin gözlerine oksitosin verdiler ve bunun gözyaşı hacminde bir artışa neden olduğunu buldular. Hayvanların gözlerine farklı bir peptit solüsyonu eklendiğinde bu türlü bir tepkinin görülmemesi, gözyaşının tahrişten kaynaklanmadığını doğruluyor.

Çalışma yazarı Takefumi Kikusui yaptığı açıklamada, “Köpeklerin olumlu hislerle bağlı gözyaşı döktüğünü bulduk” dedi ve ekledi: “Ayrıca, altında yatan muhtemel bir düzenek olarak oksitosinin keşfini yaptık.“

Son olarak, araştırma yazarları insanlara köpeklerin gözyaşları olan ve olmayan yüzlerinin fotoğraflarını gösterdi ve onlardan tasvir edilen hayvanlara ne kadar bakmak istediklerini derecelendirmelerini istedi. Genel olarak, katılımcılar, gözyaşı üretiminin hislerimizi harekete geçirmeye ve müdafaa isteğimizi artırmaya hizmet edebileceğini ifade ederek, gözleri dolu köpeklere bakma konusunda daha büyük bir dürtü olduğunu ifade ettiler.

Kikusui, “Köpekler insanların en yakın arkadaşları oldu ve biz de bağ kurabiliriz. Bu süreçte sahibiyle etkileşimi sırasında gözleri yaşaran köpeklere sahibi tarafından daha fazla ilgi gösterilmesi mümkün olabilir” diyor.

Bu deneylerin sonuçları, köpeklerin insanlarla mutlu müsabakalara tepki olarak göz yaşı döktüğünü gösteriyor olsa da, üzgün olduklarında da gözyaşı üretip üretmedikleri bilinmiyor. Ayrıyeten araştırmacılar, gözyaşlarının köpekler arasındaki sosyal etkileşime aracılık etmede herhangi bir fonksiyonu olup olmadığını ya da bizleri etkileyen yavru köpek gözlerinin sadece insanların hislerini harekete geçirmek için var olup olmadığını kesin olarak söyleyemiyor.