Arjantin’de çıkarılan 10 milyon yıllık çene kemiği, piranaların evrimsel geçmişini gün yüzüne çıkardı. Zikzak diş yapısıyla otçul ve etçil türler arasında köprü kuran dev Megapiranha, beyaz köpekbalıklarını aratmayan ısırma gücüyle nehirlerin en korkutucu avcısı olduğunu kanıtlıyor.

Kendi ağırlığına oranla sergilediği ısırma gücüyle bilinen piranaların milyonlarca yıllık geçmişi, Arjantin’deki Paraná jeolojik bölgesinde bulunan bir fosille aydınlandı. La Plata Müzesi uzmanlarından Alberto Cione tarafından incelenen devasa çene kemiği, yaklaşık 10 milyon yıl önce Güney Amerika nehirlerinde yüzen “Megapiranha paranensis” türünün keşfine imkan tanıdı.
Üzerindeki devasa üç dişin zikzak sıralanışı, etobur piranalar ile otçul akrabaları arasındaki genetik bağlantıyı doğrular cinsten. Günümüz etçil piranaları tek sıra dişe sahipken otçul türler çift sıra diş yapısıyla dikkat çeker. Megapiranha fosilindeki zikzak görünüm, ikinci sıradaki dişlerin zamanla ön sıraya kaydığını kanıtlıyor. Bu sıra dışı biyolojik gelişim, dev canlının insan benzeri dişleriyle bilinen pacu balığı ile piranalar arasında kaldığını gösterdi. Yapılan ölçümler, bu yırtıcının boyunun 1 metreye ulaştığını ve ağırlığının bazen bir insanla yarışabildiğini ortaya koydu.
Siyah piranaların çene simülasyonlarıyla kıyaslanan araştırmalar, bu prehistorik canlının 4.700 newton’u aşan bir ısırma gücüne ulaştığını belgeliyor. Kendi vücut ağırlığına oranlandığında bu rakam, tonlarca ağırlıktaki dev bir beyaz köpekbalığının çene kuvvetiyle eşdeğer bir seviyeye denk geliyor. Günümüz siyah piranalarının Amerikan timsahından üç kat daha güçlü ısırabildiği düşünüldüğünde, Megapiranha türünün nehirlerdeki kemik kıran en tehlikeli avcı olduğu kesin.