Polaroid yeni şipşak fotoğraf makinesi I-2’yi piyasaya sürdü. Fakat sahip olduğu 24 bin TL’lik fiyat etiketi, muhtemelen onu uzaktan sevmemize neden olacak. Pekala bu yüksek fiyatın bir nedeni var mı? İşte tüm ayrıntılarıyla Polaroid I-2 Fotoğraf Makinesi.

Polaroid fotoğraf makineleri çoklukla gösterişli, renkli, uygun fiyatlı ve kullanımı kolay olmasıyla bilinen aygıtlar. Lakin I-2, bu tanımlamaların hiçbirine uymuyor; adeta polaroid fotoğraf makinelerinin antitezi gibi. Neden bu türlü diyoruz? Çünkü tamamen siyah gösterişsiz bir dizaynda, öğrenmesi zaman alan manuel denetimlere sahip ve fiyatı 24 bin TL civarlarında. Yani oyuncağı andıran diğer makinelerin tersine, bu sefer karşımızda üst seviye bir makine var.
Peki I-2’nin fiyatının bu kadar yüksek olmasının nedeni ne? Nitekim bize 24 bin TL’ye muadil özellikler sunuyor mu?
Lens ve Özellikler
I-2’nin fiyat noktasında bu kadar yüksek olmasının 2 büyük nedeni var. Bunlardan biri, manuel denetimlere sahip olması, başkası ise markanın şimdiye kadar ürettiği en gelişmiş lensi kullanıyor olması.
Yeni lens, f/8 ile f/64 arasında değişen diyafram açıklıklarına sahip. Diğer Polaroid makinelerin f/11 ya da f/16 bedelleriyle karşılaştırıldıpında fark daha iyi anlaşılıyor. Bununla birlikte lens, camdan değil akrilik ve polikarbonattan yapılmış. Doğal olarak bu da maliyeti artırıyor.
I-2, gündelik fotoğraflar, sokak fotoğrafları, portreler ve aklınıza gelebilecek çoğu alanda çekim için uygun. Odaklama uzunluğu 98 mm ve yaklaşık 38 mm’lik görüş açısı bulunuyor.
I-2’yi öne çıkaran şeylerden biri de şipşak fotoğraf makinelerinde nadiren gördüğümüz otomatik odaklama özelliği. Üzerindeki LiDAR sensörüyle bir arada, uzak aralardaki objelere odaklanmada takdire şayan bir performans sergiliyor. Ayrıyeten loş ışıklı ortamlar da dahil tüm ışık şartlarında sensör iyi iş çıkarıyor. Yalnız I-2’de her ne kadar otomatik odaklama olsa da bunun iyi ayarlanabilmesi için fotoğrafı çekerken deklanşöre derhal basmanız lazım.
Vizörden baktığınızda ekranın ortasında odaklama için bir nokta bulunuyor. Şayet deklanşöre yarım basarsanız, kamera odaklamayı ve pozlamayı bu noktaya göre ayarlıyor. Esasen hem vizörde hem de kameranın üzerindeki ekranda arayı görebiliyorsunuz. Bu sayede daha hoş fotoğraflar çekebilmeniz mümkün. Sonuçta bu bir dijital fotoğraf makinesi değil, deklanşöre bastığınız an geri dönüşü yok ve sinemaları de pahalı olduğundan dikkat etmek gerekiyor.
Kamera Modları
Şimdi, I-2’nin fiyatını artıran bir diğer özellik olan manuel denetimlere gelelim. Aslında manuel mod, işin biraz daha profesyonel tarafı. Çünkü hem diyafram açıklığını hem de enstantane suratını elle ayarladığınızdan, fotoğraf makinesi üzerinde tam denetim sahibi oluyorsunuz. Pekala profesyonel değil de daha çok hobi gayeli kullanan biriyseniz ne olacak? Tahlili çok kolay; I-2, manuel modun dışında; Otomatik, Enstantane Öncelikli Pozlama, Diyafram Öncelikli Pozlama, Çoklu Pozlama, Otomatik Zamanlayıcı aynıi 5 farklı moda daha sahip. Şu Anda bilmeyenler için bu modları sıkıcı bir şekilde anlatmak istemiyoruz. O yüzden birkaç örnekle hangi mod, ne zaman kullanılır kısaca üzerinden geçeceğiz. Ayrıyeten daha iyi sonuçlar alabilmeniz için de birkaç ipucu vereceğiz.
İlk olarak bir polaroid makine alıyorsanız, arkadaşlarınızla birlikte çok fazla portre fotoğrafı çekeceğiniz aşikar. Hoş bir portrenin sırrıysa, iyi bir alan derinliği yakalamak. Bunun için I-2’de seçilebilecek 2 adet mod var. Bunlardan biri işin hayli kolaylaştıran Otomatik Mod. Burada tek yapmanız gereken kendinizi odağa yerleştirmek. Daha sonrasında deklanşöre yarım bastığınızda I-2 her şeyi kendi otomatik ayarlıyor. Geriye de yalnızca fotoğrafı çekmek kalıyor.
Alan derinliğini daha efektif kullanmak istiyorsanız da seçmeniz gereken mod Diyafram Öncelikli Pozlama. Yalnız burada diyafram açıklığını sizin seçmeniz lazım. Bizim teklifimiz f/8 gibi geniş bir diyafram açıklığı. Uygun deklanşör süratiyse, I-2 tarafından kendi ayarlanıyor. Sonrasında odağı tekrar deklanşöre yarım basarak kilitledikten sonra, netlikten emin olmak için vizördeki odak aralığını denetim etmek gerekiyor. Şayet ki vizörde el işareti varsa, ya deklanşör suratı çok yavaş demek yahut pozlama sırasında bir sorun olmuş demektir. O yüzden kamerayı ya sabit bir yüzeye koyun yahut tripod kullanın.
Gelelim Çoklu Pozlama’ya. Çoklu pozlama, en kolay anlatımıyla iki fotoğrafın fotoğraf karesinde elde edilmesi diyebiliriz. Aslında yabancı olduğunuz bir teknik değil. Eminiz internette birçok örneğini görmüşsünüzdür. Hatta daha iyi anlamanız için ekrana birkaç örnek de koyuyoruz. Bu modu nasıI kullanacağınızı anlatmayacağız, çünkü daha çok yaratıcı bir teknik olduğu için her şey sizin hayal gücünüze kalmış.
I-2’nin sahip olduğu son modsa Enstantane Öncelikli Pozlama. Ne işe yarıyor derseniz; hareket halindeki objeleri de daha saydam ve bulanık bir şekilde çekmek yahut pan tekniği uygulamak için tercih edilen bir mod. Bilhassa belgesel, aksiyon, spor ve tabiat fotoğrafçılığında sıklıkla kullanılıyor. Belgesellerde avının peşinde koşan bir aslan gördüğünüzde anlayın ki bu mod ile çekilmiş. I-2’de Enstantane Öncelikli Pozlama’yı kullanacaksanız deklanşör suratını 1/250 ila 30 saniye arasında seçmeniz lazım. Diyafram açıklığınıysa makine kendi seçiyor. Sonrasında şayet çekeceğiniz özne hareket ediyorsa, kamera bulanıklığı kendisi yakalıyor.
Bunların yanında hoş çekimler yapmak istiyorsanız çok fazla ışığa gereksiniminiz var. İster kapalı bir alanda olun ister dışarıda gündüz ya da gece çekim yapıyor olun, ekstra bir ışık kaynağına gereksiniminiz olması olası. I-2 ise bu mevzuda size hayli yardımcı oluyor. Şayet vizörde bir şimşek işareti görürseniz anlayın ki ortamda kâfi ışık yok. İşte bu noktada gösterge panelinin altındaki düğmeden flaşı açmanız lazım. Fakat I-2’nin flaşı 2,5m menzile sahip, bundan ötürü geniş alanları tam olarak aydınlatabilecek güçte değil. Bu nedenle objeye yakın olmanız kural. Öte yandan kameranın üstünde 2,5 mm’lik harici bir flaş senkronizasyon portu mevcut. Buraya harici flaşınızı takıp da kullanabilirsiniz.
Fotoğraf Kalitesi ve Filmler
Modları bir kenara bırakırsak, çoğu kişi için bu modlardan daha çok önemli bir bahis var; o da fotoğraf kalitesi. Açıkçası bu hususta I-2, derhal çabucak beklediğimiz çıktı. Renkler canlı değil, aslında beklentimiz de bu yönde değildi. Polaroidlerin karakteristik soluk vintage görünümü benzeyenşekilde korunmuş. Yalnız diğer polaroid makinelere göre daha keskin fotoğraflar çektiğini söyleyebiliriz.
Bunu daha net bir şekilde görebilmeniz için hem ofiste hem de açık alanda fotoğraflar çektik. Fotoğrafların kalitesi sizin de ekranda gördüğünüz aynıi. Şayet ki retro fotoğrafları seviyorsanız, büyük ihtimalle hoşunuza gidecektir. Bu ortada bizim kullanıldığımız filmler i-Type serisine ait renkli sinemalar. aynı serinin bir de siyah-beyaz olan alternatifi var. Ayrıyeten I-2’de kullanabileceğiniz tek sinema seçeneği bu değil. Polaroid 600 ve Polaroid SX-70 serisi sinemalar de şekilde destekleniyor.
Tasarım ve Kontroller
Tasarım açısından I-2, genel olarak markanın daha gösterişli duran Now serisinin tersine sade bir çizgide. Lakin üzerindeki koyu gri ve kırmızı vurgularla birlikte mat siyah gövdesi, kesinlikle Now serisinden daha şık duruyor. Gövdesi neredeyse tamamen plastik, lakin ucuz bir plastik değil; sağlam bir his veriyor. Üzerinde metal olan tek yerse lensin dış kısmı. Tartı olarak diğer Polaroid makineleri hafif değil. Elbette onlar kadar kompakt bir yapıda da olmadığından çok olağan bir durum.
Kontroller içinse I-2’nin üzerinde 3 adet düğme mevcut. Bunlar güç düğmesi, flaş düğmesi ve modlar arasında geçiş yapmaya yarayan ince bir düğme. Diğer taraftan öndeki denetim tekerleğinin fonksiyonu çekim moduna göre değişiyor. Örneğin manuel moddayken başta diyaframı ayarlasa da süratli bir şekilde basıldığında enstantane suratını denetim edecek şekilde değişiyor. Bunların haricinde üst tarafta diyafram açıklığını ayarlamak için bir tekerlek daha bulunuyor. Her iki tekerleğin de kullanımı kolay ve hassaslar.
Öte yandan I-2’ye film yerleştirmek hayli basit. Yan tarafa konumlandırılan kaydırmalı tuş, lensin altındaki sinema kapağını açıyor. Buradaki sinema tepsisine yeni sinemaları yerleştirip geri ittirmeniz kâfi. Sonrasında kamera otomatik olarak algılıyor.
I-2’nin vizörüyse tahminen de kameranın en berbat yanı. Çünkü parlamaya karşı çok hassas; bazen ekrandakileri görmekte zorlanıyorsunuz. Ayrıyeten vizörden baktığınızda alttaki bilgi ekranını görmek çok zor. Bununla birlikte vizör lensi iyi hizalanmış, yani görüntüleri kadraja tam olarak yansıtabiliyor. Şayet bizim aynıi vizörden her şeyi görmekte zorlanırsanız Polaroid’in taşınabilir uygulaması da mevcut. Kamerayı Bluetooth ile kolaylıkla bağlayıp anında uygulama üzerinden denetim sağlayabiliyorsunuz. Uygulamadan modlar arasında geçiş yapabilmek, diyafram açıklığını ya da enstantane suratını ayarlayabilmek mümkün.
Son olarak I-2’yi devamlı yanınızda gezdireceğiniz için pil konusu da önemli. Polaroid kaç mAh olduğunu belirtmese de içerisinde 15 pakete kadar çekim ömrü sunan lityum-iyon bir pil barındırıyor. Bizim elimizde tek bir paket olduğundan bu ne kadar doğru test etme fırsatı bulamadık. Lakin devamlı açık tutmadığınız sürece bu süreyi bile aşabileceğini tahmin ediyoruz.
Sonuç
Toparlayacak olursak, Polaroid I-2, 2023 yılında alınabilecek en yetenekli şipşak fotoğraf makinelerinden biri olmuş. Gerek sunduğu lens kalitesi gerek sunduğu özellikler açısından şimdilik karşılaştırabileceğimiz herhangi bir alternatifi yok. Lakin ne olursa olsun bu, 24 bin TL’yi hak ettiği manasına gelmiyor. Ayrıyeten pahalı olan yalnızca kameranın kendisi değil, aksesuarları da çok pahalı. Kameranın yanında bize gönderilen taşıma çantası bile 70 Euro’ya satılıyor. İnsanlar I-2’yi ne kadar beğenirse beğensini büyük ihtimalle çoğu fiyatını gördükten sonra almaktan vazgeçecek. Çünkü tek bir I-2 fiyatına 6 adet Polaroid Now+ Gen 2 alabilmek mümkün. En kötü ihtimalle küçük bir fotoğraf yazıcısı alıp üstüne yüzlerce sinema almak bile daha mantıklı.