The Outlast Trials İncelemesi: Koş, saklan yahut öl!

Korku, tansiyon ve hayatta kalma çeşidinde oyun dünyasında tanınan marka haline gelmiş birçok seri var. Birçoğunu da kesinlikle oynayıp incelemişizdir. Fakat aralarında bir tanesi var ki serinin çıkan her yeni oyununa başlamaya imtina etmişizdir. Oyuncuyu bu kadar çaresiz bir hale düşüren bir diğer oyun var mı bilmiyoruz. Evet The Outlast’tan bahsediyoruz. İlk iki oyunu bitirecek kadar oynayamadığımızı da itiraf edelim. The Outlast Trials’a başlamak için de bir üç ay beklemiş olabiliriz. Bu rötarlı inceleme için özür dileyip çabucak hususa geçelim. Öncelikle Outlast serisinin kronolojisine kısaca bir göz atalım. Yeni oyun evvelki iki Outlast oyununun daha öncesinde geçiyor ve bizi Murkoff Corporation’ın çok rahatsız edici nitelikteki çeşitli testlerde kullanılmak üzere insanları kobay olarak topladığı Soğuk Savaş’ın derinliklerine götürüyor.

Temelde yatan fikir: deneklerin beyinlerini yıkamak ve onları toplumun geri kalanına geri göndermeden önce zihinsel ve fizikî zorlamaların neden olduğu ruhsal sonuçları tahlil etmek ve bunun beraberinde getireceği tüm aşırı sıkıntıları çözmek. Hayranlar, serinin uzun müddettir devam eden öyküsüne eşlik etmek üzere Murkoff Corporation’ın bu sürüme eklenmesinden ve dünyada daha önce hiç görülmemiş bir şeyle öyküye ek içerik katmasından ötürü elbet minnettar olacaklardır. Geçen yıl PC’deki erken erişim çıkışının akabinde Mart başında Xbox’a gelen bu kısmın de başarısız olması pek mümkün değil.

Korkma yanında biz varız 😛
The Outlast Trials, evvelki iki oyundan farklı olarak oyuncuyu yalnızca tek değil artık çok oyunculu modda da farklı tıpta testler yahut vazifelere yolluyor. Birinci şahıs bakış açısında oynadığımız bu oyunda elbette birincil olarak odaklanılan çok oyunculu mod oluyor. Oyuna başladıktan sonraki ilk birkaç dakika, ekranlardaki garip sözler ve 70’lerin epik robotları tarafından yönlendirilen temel hareketleri öğrendiğimiz rahatsız edici bir ev çeşidini geçmemiz gerekiyor. Gece görüş gözlükleri ve klâsik görüş arasında daima geçiş yapmamızın gerektiği, kahramanın ruhsal hasarının bile hissedileceği ateşli bir kabustan alınmış görünen bu senaryolar oyuna alışmak için hakikaten biçilmiş kaftan.

Aslında her oyunda tamamlanması gereken vazifeler; belli maniler içeren ve belli amaçlara sahip olduğumuz deneylerden öteki bir şey değil. Alien Isolationi oyunlarda olduğu, sorumluluklar oyuncuyu daima hareket etmeye ve saklanmaya yönlendiriyor. Bu ortada ekseriyetle tuğla yahut şişe gibi farklı dikkat dağıtıcı ögeleri kullanmak zorunda kalıyoruz ve çeşitli düşmanlardan gizlemek için umutsuzca varil, dolap ve hatta otomobil bagajları arıyoruz. Her zaman aykırısını söylerimburada keşke yapay zekâ biraz daha az yetenekli olsaydı demekten kendimi alamadık. Zira çok titiz olmazsanız fark edilmeniz ve en kolayından bir temiz dayak yemeniz içten bile değil. Senaryolar boyunca; hemen bir panzehirle denetim edilmesi gereken bir psikoz durumu yaratan narkotik gazlar salan tuzaklardan kaçınmak ve sadece bu durumda ortaya çıkan gizemli bir figür tarafından hücuma uğradığınızda sonlarınıza hâkim olmanız gerekiyor.

Ekipmanları doğru seçmek gerek
Oyunun farklı kısımlarında, gece görüşünün çalışması için hayati ehemmiyet taşıyan pil şarjları ve adrenalini artıran bir enjeksiyon, yalnızca sahip oluna n avatarı canlandırmanıza izin veren diriliş hapları, muhakkak sandıkları açmak için anahtarlar yahut kazmalar aynıi diğer öğeler yer alıyor. Başlangıçta, eşya stoğu üç ile sınırlı, bu nedenle neyi taşıyacağınızı titiz seçmenizi öneririz. Seçimler hayli stratejik ve hem şartlara hem de testin asıl gayesine uygun olması gerekiyor. Oyun bir grupla oynandığında çok daha kolay hale geliyor. Lakin bence kovalamacalar, aktifleştirmek ya da devre dışı bırakmak için daima jeneratör arayışları ve grup üyeleri arasında paylaştırılacak farklı vazifelerle tecrübenin bir grupla çok daha keyifli hale geldiğini de belirtelim. Red Barrells kapalılık ve kovalamaca konusunda nitekim şahane bir iş çıkarmış ve oyuncuların dikkatini çoğu zaman ekranda olup bitenlere odaklamasını sağlamış.

Korku seviyesinde, serinin bu özelliğini sevenler için, dolaylı olarak da olsa The Outlast Trials’ın vaat ettiklerini yerine getirdiğini söyleyebiliriz. Elbette oyun tek başına oynandığında bu çok daha fazla göze çarpıyor. Zira grup oyunlarında, atmosferi kaybetmenize neden olan bir güven hissi baskın olabiliyor. Haritalar hayli çeşitli. Yani oyuncuları uğursuz yetimhanelere, polis karakollarına, cümbüş parklarına, konaklara götürecek temel endişe paketi burada eksiksiz bir şekilde yer alıyor. Farklı vazifeleri tamamladıkça, düşmanları duvarlardan algılama yeteneği ve aynıi, size yardımcı olacak hünerleri elde etmek için tecrübe puanları kazanabiliyorsunuz.

Karakter ferdileştirme daha çeşitli olabilirdi
Grafiksel olarak ise olağanüstü bir dizayna sahip olduğunu söyleyebiliriz. Geçtiği dönemi çok iyi tasvir eden bir tasarım lisanına sahip. Ayrıyeten oyuncuyu; bir terör, uyanıklık ve daima depresyon atmosferine maruz bırakan canlı renklere de sahip. Yalnızca keşke karakter şahsileştirilmesi konusunda daha geniş bir kütüphaneye sahip olsaydı… Oyun alanını daima diğer oyuncularla paylaştığımız için daha farklı yüzler görmek daha iyi olabilirdi. Oyuncunun kendi odasında bile çok fazla ferdileştirme yapmasına izin veriliyorken, karakter şahsileştirme bize yetersiz geldi.

Sesler konusunda ise çok önemli anlardaki vurucu melodiler; mutlak sessizlik gerektiği zamanlardaki yalnızca ayak sesleri, damlama, kalp atışı ve genel olarak etrafın ses efektleri ile kesintiye uğrayarak görkemli bir atmosfer yaratılıyor. Oyunda artık alıştığımız üzere Türkçe seslendirme olmasa da Türkçe altyazılar var ve arabirim de tekrar Türkçe.

Performans noktasında ise oyunu oynadığımız Series S üzerinde herhangi bir sorun yaşamadığımızı belirtelim. Aksiyon anlarında ihtiyaç duyacağınız akıcılık için optimizasyon çok iyi yapılmış. Grafik kalitesi ve sertliği noktasında da Series X ve PS5’in pek arkasında kalmıyor. Tek oyunculu mod için tüm vazifeleri tamamlar, tüm koleksiyon posterlerini elde etmeye çalışırsanız bu ortalama olarak 20 saatinizi alacaktır. Fakat Trials bilhassa çok oyuncu odaklı bir oyun olarak planlandığı için aslında sınır sizin ne zaman sıkılacağınız ile doğru orantılı. Şayet birlikte oynamaktan keyif aldığınız bir ekip varsa bu süre çok uzayacaktır.

Sonuç
Evet tahminen Outlast Trials, serinin hayranlarının çok uzun vakittir beklediği Outlast 3 değil, lakin bu, bilhassa ilk iki oyunu oynayanlar için kaçırılmaması gereken bir oyun olmadığı manasına gelmiyor. Bir prequel olarak, seriye yeni dahil olanların da yabancı hissetmeyeceğine eminiz. Böylece üçüncü oyundan önce bir ısınma tipi olabilir. Bence bugün piyasada olanlara göre daha başarılı ve orjinal bir, çok oyunculu oyun olarak farklılaşıyor. Outlast serisine çok dehşetli olduğu için giriş yapamadıysanız tahminen bu oyunda ekip arkadaşınız ile birlikte bunu yenebilirsiniz.

80

Yayıncı Red Barrels
Geliştirici Red Barrels
Platform Xbox Series S/X, Xbox One, PC PS5, PS4
Tür Kaygı, tansiyon, hayatta kalma
Web https://redbarrelsgames.com/games/the-outlast-trials/