76 metre derinliğinde olmasına karşın, bu gölün üzerinde yürüyüş yapılabiliyor

Karayipler’deki Trinidad Tobago, dünyanın en garip göllerinden birine ev sahipliği yapıyor. Pitch Lake olarak isimlendirilen bu göl, tuhaf mikrobiyal ömürle dolup taşmasının yanı sıra, “suları” da o kadar tuhaf bir kıvama sahip ki üzerinde yürüyebiliyorsunuz.

Trinidad’ın güneybatı ucundaki La Brea yakınlarında bulunan Pitch Lake, yaklaşık 40 hektar büyüklüğünde ve 76 metre derinliğinde. Yaklaşık 10 milyon ton asfaltla, yani ziftle (İngilizce: Pitch) dolu, bu da onu dünyadaki en büyük doğal asfalt birikintisi yapıyor.

Dünya’nın iki jeolojik fay sınırının kesiştiği noktada bulunuyor. Asfaltın, binlerce yıl önce, altındaki fay çizgileri petrol ve gaz rezervuarlarına ulaşacak kadar derin olduğu vakitlerde ortaya çıktığı düşünülüyor.

Kabarık asfaltın bolluğu göle çok özel bir nitelik kazandırıyor. Temel olarak bu göl, aralıklı olarak su havuzlarının bulunduğu devasa bir çamurlu asfalt birikintisi aynıi davranıyor. Göl, kimi noktalarında çok fazla zorlanmadan üzerinde durup dolaşabileceğiniz kadar sağlam. Diğer kısımlarında ise atılan yanlış bir adım, “yoğun bir muhallebinin” içine düşen bir kaşık yavaş yavaş batmanıza sebep oluyor.

Petrolün yanıcı özelliğinden ötürü gölün yakınında sigara içilmesi yasak. Su havuzlarından herhangi birine bir kibrit düşürürseniz, şiddetli bir alev patlaması çıkacağı söyleniyor.

Bu gölün kendine has niteliklerine karşın üzerinde çok fazla bilimsel araştırma yapılmadı. Lakin araştırmacılar gölün mikrobiyal yaşamını incelediler ve şaşırtan olmayan bir şekilde birtakım sürprizler barındırdığını buldular.

2011 yılında yapılan bir araştırma, “Pitch Gölü’ndeki mikrobiyal çeşitliliğin, diğer hidrokarbon açısından güçlü ortamlarda tahlil edilen mikrobiyal topluluklarla karşılaştırıldığında eşsiz olduğu” sonucuna vardı. Daha önce hiç görülmemiş bir grup tipi keşfetmenin yanı sıra, burada yaşayan mikrobiyal toplulukların, bir ortada yaşayan ve “çok fazla dallanan soylara sahip” bakteri ve arkelerden oluştuğu bulundu.

Sir Walter Raleigh‘in 1595’te Karayipler ve Güney Amerika’ya yaptığı seferin anlatımlarında da gölden kısaca bahsediliyor. Sir Raleigh, asfaltın kalitesini fark edince gemilerdeki sızıntıları mühürlemek için kullanmış. Söylenilene göre bu asfaltı “gerçekten harika… Norveç zifti güneşte erimiyor” şeklinde tanımlamış.

Pitch Lake üzerinde yürümek bile mümkün.

Yıllardır asfalt için kullanılıyor

Karayipler’de sömürgeciliğin tesiri arttıkça, Avrupalı güçler bu değerli doğal kaynağı sömürdüler ve yüksek kaliteli asfaltı dünyanın her yerine gönderdiler. 19. ve 20. yüzyıllara gelindiğinde, İngilizler tarafından ticari asfalt hasadı süratle ilerliyordu ve dünya çapında yüzbinlerce ton ihraç ediliyordu.

İngiliz kaşif Sir Walter Raleigh, tarih kitaplarında ekseriyetle gölü keşfeden isim olarak anılırken, milattan önce 500’e kadar uzanan arkeolojik delillerle gösterildiği üzere, Avrupa sömürgeciliğinden önce gölün uzun bir geçmişi vardı. Yerel toplulukların efsanelerine göre göl, Büyük Ruh tarafından kendileri için kutsal olan sinek kuşlarının öldürülmesinin cezası olarak yaratılmıştı.

Günümüzde, göl hala asfalt çıkarmak için kullanılıyor, lakin operasyonlar artık devlete ait Trinidad ve Tobago Lake Asphalt şirketi tarafından denetim ediliyor. aynı vakitte bu garip bölge, yarı katı göl boyunca keşif seyahatlerine çıkmak isteyen turistler için de bir ziyaret noktası olarak görülüyor.