7-8’li Yaşları ve Sonrasını Hatırlayabiliyorken Bebeklik Periyodundaki Anıları Neden Hatırlayamayız?

Doğum günü anılarımız ya da konuşmaya başladığımızda annemizin bize söyledikleri. Bu bedelleri anları hatırlamamak epeyce hudut bozucu değil mi?

Gelin, bu durumun sebeplerine bakalım.

Hayatımızın ilk yıllarındaki anıları hatırlamama durumumuz, bebeklik amnezisinin bir sonucudur.

Küçük yaşlarda bilgiyi saklayamama gibi bir şey elbette söylediği söz edilen değildir. Lakin o yaşlarda beynimiz, henüz bilgileri anılar olarak bildiğimiz karmaşık sinirsel örüntülere gönderemez.

2 ila 4 yaşları arasındaki çocuklar ekseriyetle epizodik hafızadan mahrumdur. Bu hafıza, belirli bir olayın detaylarıyla ilgilidir ve beynin yüzeyinin ve korteksinin çeşitli kısımlarında depolanır. 

Örneğin ses hafızası beynin yanlarındaki işitsel kortekslerde işlenirken görsel hafıza, görsel korteks tarafından yönetilir. Hipokampüs ismi verilen beyin bölgesi de tüm dağınık kesimleri bir araya getirir.

Temple Üniversite’sindeki psikoloji profesörü Nore Mewcombe’un da bu soruya bir karşılığı vardır.

Newcombe, çocukların 2-3 yaş aralığına kadar makul kısımları kaydedemeyecebileceklerini zira bu periyotta hipokampüsün bilgi modüllerini bir araya getirmeye başladığını dile getirir. Hipokampüs, parçaları toparlamaya yeni yeni başladığı için tam bir hatırlama gerçekleşmez.

Ayrıca bu yaş aralığındaki çocuklar, dünyanın nasıl işlendiğini yeni öğrendiği bir dönemdedir ve ilk 2 yılın temel maksadı, semantik bilgi edinmektir. Bu periyoda epizodik belleğin dahil edilmesi, onların kafasını karıştıracaktır. Bu sebeple anıları depolayan bu bellek devre dışı kalır.

Başka bir teoriye göre ise aslında bu erken çocukluk anılarını çocukken depoladığımızı yetişkin olduğumuzda bunları hatırlamadığımızı yani unuttuğumuzu öne sürer.