Musluk suyu içen neredeyse yok, hatta herkes musluk suyunun ne kadar ziyanlı olduğu konusunda hemfikir değil mi? Pekala bilim de bu türlü diyor mu?

İçme suyunun tadıyla musluk suyunun tadı asla bir değil. Marketten satın aldığımız sularla tadının hiçbir alakası bile yok.
Bu bariz fark neye göre oluyor? Ya da sırf bize mi o denli geliyor?
Dünya Sağlık Örgütü’ne göre Batı Avrupa’da musluk sularının neredeyse tamamı içilebilir.
Musluk suyunun tadını etkileyen elbette birtakım ögeler var. Bunlardan biri, suyun dezenfekte edilmesi için eklenen klordur. Klor aslında suyu içilebilir hâle getirmek için kullanılan tesirli bir dezenfektan. Suya katılan klor, bakteriler, mikroplar ve protozoai ziyanlı mikroorganizmaları öldürerek suyun inançlı olmasını sağlıyor.
Dağıtım zincirinde bu mikroorganizmaların tekrar oluşabileceği göz önüne alındığında, klorun daima bir düzeyde tutulması da önemli.
Dünya Sağlık Örgütü, ABD Hastalık Denetim ve Tedbire Merkezleri (CDC) ve Avrupa Birliği (AB) tarafından tavsiye edilen serbest klor miktarı musluk suyunda 0,2 ila 0,5 mg/L ortasındadır.

Çoğumuz 0,2 mg/L düzeyindeki klorun tadını algılamaya başlıyoruz. Lakin, klorun sağlık üzerinde olumsuz tesirleri olduğuna dair bir delil bulunmuyor. Lakin musluk tadının diğer sulara göre bariz farklı olmasının da yegâne nedeni klor olduğunu söylemeliyiz.
Tabii tek etken de değil. Musluk suyunda bulunan ağır metaller de tat üzerinde tesirli. Bu metaller ekseriyetle eski borulardan ve endüstriyel atıklardan kaynaklanıyor. Sırf kötü bir tat oluşturmakla kalmayıp sıhhatimizi da tehlikeye atabiliyorlar.
Çeşitli filtreleme yöntemleri ile bu durumun önüne geçilse de filtreler, sağlıklı mineralleri sıhhatsiz ağır metallerden ayıramıyor, bu da aslında tamamen tesirli bir sonuç vermeyebiliyor.