Montréal Üniversitesi’nden bilim insanları, DNA kullanarak Dünya’nın en küçük antenini üretti. Yalnızca 5 nanometre uzunluğundaki sistem, iki …

Montréal Üniversitesi’nden bilim insanları, DNA kullanarak Dünya’nın en küçük antenini üretti. Yalnızca 5 nanometre uzunluğundaki sistem, iki istikametli bir telsiz üzere çalışıyor, tek renkte ışık alıyor ve bağlı olduğu proteinin yapısına göre bu ışığı farklı bir renkte yeniden yayıyor.
Bilim insanları çalışmalarını Nature Methods mecmuasında yayınladılar. Grup, DNA ile birlikte bir flüorsan molekül kullandı.
Tabiatı gereği nanoyapılar ve nanomakineler için harika bir yapı taşı olduğu için DNA’yı kullanmak daha kolay. En önemli yenilik, antenin alıcı kısmının aynı vakitte proteinin ne yaptığını ölçebilen bir sensör olarak da çalışması. DNA kullanmak aynı vakitte bu sistemin çok taraflılığa sahip olmasına izin veriyor. DNA’nın kimyası nispeten kolay ve programlanabilir. Münasebetiyle, söz konusu proteine bağlı olarak farklı araştırma gereksinimlerine uyacak antenler oluşturulabiliyor.
Makalenin baş yazarı Scott Harroun yaptığı açıklamada, “DNA tabanlı nanoantenler, fonksiyonlarını optimize etmek için farklı uzunluklarda ve esnekliklerde sentezlenebiliyor” diyor ve ekliyor: “DNA’ya kolaylıkla bir flüoresan molekülü bağlayabilir ve daha sonra bu flüoresan nanoanteni, bir enzim üzere biyolojik bir nanomakineye bağlayabiliriz. Nanoanten dizaynını dikkatlice ayarlayarak, beş nanometre uzunluğunda bir anten yarattık ve bu anten, protein biyolojik fonksiyonunu yerine getirirken makul bir sinyal yayıyor.“
Floresan bağlantı tekniğinin birçok uygulama alanı bulunuyor ve takım, bu irtibatı izlemenin yenilikçi laboratuvar ekipmanı gerektirmediğini söylüyor. Birçok laboratuvarda yaygın olan klâsik spektroflorometreler, nanoanten yerleştirildiğinde de kullanılabiliyor.