Kimi Giysiler İçinde Neden Başkalarından Daha Kötü Kokuyoruz? Üstelik Ter, aynı Ter!

Söz konusu ter olduğunda kimi kıyafetler çok fazla kokarken bazıları çok daha az kokma eğilimindedir.

Gelin, bu farklılığın nedenlerine bakalım.

Bu sorunun karşılığını verebilmek için Alberta Üniversitesi’nden giysi ve dokumacılık bilimcisi Rachel McQueen, çeşitli kumaş tipleri üzerinde antrenmanın tesirlerini inceledi.

Araştırmacı ve ekibi ilk olarak, farklı kumaş cinslerindeki giysileri ter solüsyonuyla dolu bir şişeye batırdı ve solüsyonlu kıyafetleri kuvvetli bir şekilde çalkaladı. Akabinde kumaşlar, koku parçacıklarının süzülmesi için bir kenara bırakıldı.

Devamında kumaşın ne kadar koktuğunun ölçülmesi gerekiyordu. Rachel, takımındaki herkesin bu kıyafetleri koklamasının ve 10 üzerinden puanlamasının kâfi olmayacağını düşündü.

Bu sebeple ekip, kütle spektrometrisi ismi verilen bir tekniğe yöneldi. Bu teknik, belirli bir numunedeki iyonların kütle-yük oranını ölçmenin bir yoluydu. Aslında bunu havadaki kokuları gerçek vakitli olarak seçebilen yüksek teknoloji bir bilim olarak da düşünebilirsiniz.

Uygulanan tekniğin sonucu, epey netti. 

Pamuk ya da keten bitkilerden yapılan doğal lifler, kötü kokulu bileşiklerin daha az ölçüsünü emmiş ve salmıştı. Öte yandan polyester benzeri sentetik lifler ve yün, daha fazla kokuyu içine çekmişti.

Bunun sebebini anlamak için de terin bileşenlerine bakmak gerekliydi. Terin içeriği çoğunlukla su olsa da yağlı bileşikler de bulunmaktaydı. Kokunun oluştuğu nokta da yağlı bileşiklerle bağlıydı.

Liflerin özel kimyasına bağlı olarak bu yağlar, farklı hallerde etkileşime girdi. Pamuk ve viskon suyu seven selülozik lifler, ter suyunu polyesterden daha fazla emerken polyester ise suyu emmekten yana değildi. 

Başka bir deyişle pamuk ve viskonlar, suda çözünmeyen koku unsurlarını ve daha sonra parçalanıp kötü kokabilen yağlı bileşikleri daha fazla içine alma eğilimindeydi.