Neden Netflix’te ne izleyeceğimize saatlerce karar veremiyoruz?

Sıklıkla Netflix’i açıp, kendinizi bir dizi ya da sinema seçmeye çalışırken dakikalarca ekranda dolaşır halde bulmuşsunuzdur. Ortalarından seçim yapabileceğiniz sayısız sinema ve dizi varken, bir karara varmakta zorlanmak neredeyse bir paradoksi gözükebilir. Bu kararsızlık, akış hizmetinde bulunan The Good Place isimli bir dizinin çok önemli bir modülü haline bile geldi, lakin hepsinin arkasında gerçek bir bilim var.

Bu kararsızlık, yalnızca Making a Murderer ve American Vandal gösteriler arasında seçim yapmakla ilgili değil. benzer vakitte, öğlen yemeği siparişinizi seçmekten bir sonraki cümlenizde hangi sözleri kullanacağınızı belirlemeye kadar birçok öbür şey için geçerli olabilir.

California Teknoloji Enstitüsü’ndeki araştırmacılar tarafından yapılan bir araştırmaya göre, bütün bu kararsızlık, ön singulat korteks ve striatum ile ilgili gözüküyor.

Science Daily’nin bildirdiği üzere, araştırmacılar deneklere 6, 12 ya da 24 objeden oluşan gruplar verdi. Bu örnekte, güya alışveriş seçimlerini taklit eder bir şekilde farklı reçeller sundu ve her birinden birini seçmelerini istedi.

Bu devam ederken deneklerin beyin aktiviteleri izlendi ve 12 seçenek ortasından en uygununu seçmeleri istendiğinde aktivitenin en yüksek olduğu bulundu.

Çalışmayı düzenleyen profesör Colin Camerer’in söylediğine göre, ön singulat korteks (maliyet-fayda tahlilinden sorumlu) ve striatum (değeri belirlemekten sorumlu), her obje grubu ortasından “en iyi”yi seçmeye çalışırken daha yüksek aktivite gördü.

Araştırmaya göre 6 ürün ortasından bir seçim sorulduğunda beyniniz “Bu sahiden bir seçim değil, bunlardan herhangi biri benim Netflix isteklerimi nasıl işaretleyebilir. Bana seçenekler sunmakla uğraşmayacaksan, bunu kendim de yapabilirim” diyor.

12 esere çıkıldığında ise “Vay canına, hoş seçenekler. Gereksinimlerimi karşılayacak ziyadesiyle var, üzerinde çok fazla düşünmeden gerçek bir karar vermem için kâfi teklifim varmış aynıi hissediyorum” diyor.

24 seçenekte ise tavşan deliğine girmişi hissediyor beynimiz: “Çok fazla sinema var! Bana hepsinin kusursuz olduğunu, herkesin hepsi hakkında konuştuğunu ve hepsinin eleştirmenlerce beğenildiğini söyleyip dururken, bunlardan birini nasıl seçebilirim ki!” diyor.

Kısacası Camerer, seçenekler belli bir sayının üzerine çıktığında, seçim yapmanın zorlaştığını belirtiyor. Bu sayı, muhtemelen bireyden bireye yahut bahisten hususa değişse de, çok fazla seçeneğe sahip olmanın karar vermeyi bir oldukça zorlaştırdığı açık.