Mısır Piramitlerinin gizemleri bitmiyor. Bilim insanları şu anda de piramitlerin içine gömülmüş, hiç beklenmedik sıra dışı iskeletler buldular. Pekala bunlar kimin iskeletleri?

Bilim insanları, Mısır piramitlerinde bugüne kadar bilinenleri sorgulatacak yeni bir keşfe imza attı. Çoğu kişinin varlıklı soylulara mahsus bir onur olarak gördüğü piramitlere gömülme geleneği, bu keşifle birlikte yeni bir mana kazanabilir. Tombos’ta bulunan iskeletler, klasik soylu anlayışıyla bağdaşmayan fizikî işaretler taşıyor.
Uzmanların incelediği iskeletler, fizikî olarak zorlayıcı işlerde çalışmış şahıslara ait. Bu durum, söylediği söz edilen bireylerin piramitlere gömülen düşük statülü çalışanlar olduğunu ortaya koyuyor. Araştırmalara göre, Mısır’ın soyluları hayatlarını kaybettiğinde, kendilerine öbür dünyada hizmet etmeleri için personellerini ve hizmetçilerini de yanlarında götürmeyi tercih ediyordu. Bunun, bu bireylerin vefatına neden olan bir gelenek olduğu anlaşılıyor.
Piramitlerin öyküsünü yeniden yazacak keşif
Uzmanlar, bu keşfin Mısır piramitlerine dair uzun müddettir anlatılan öyküleri tamamen değiştirebileceğini öne sürüyor. Piramitlerde sadece firavunlar ve güçlü soyluların değil,zamanda onların memurlarının ve hizmetçilerinin de gömülü olduğu, devrin toplumsal sistemine dair çarpıcı ipuçları sunuyor.
Keşfin merkezi olan Tombos, günümüzde Mısır ile Sudan sınırında, ünlü Nil Irmağı’nın kıyısında yer alıyor. Arkeolojik bulgular, bu bölgenin MÖ 1500 civarında Mısırlılar tarafından fethedilerek çok önemli bir sömürge merkezi haline getirildiğini gösteriyor. O dönem Tombos nüfusunun, memurlar, zanaatkarlar, katipler ve profesyonellerden oluştuğu düşünülüyor. Bu şahıslar, dokümanları okuyup yazabilen, periyodun okuryazar sınıfından bireylerdi.
Keşif, farklı fizikî yapıya sahip iki grup insanı ortaya koyuyor. Bir kısmı çok az fizikî aktivitede bulunmuş bireylerden oluşurken, diğer kısmı hayatı boyunca ağır işlerde çalışmış bireylerden oluşuyor. Firavunlar, öbür dünyada bile kendi sistemlerini korumak isteyerek sırf hizmetçilerini değil, benzer vakitte memurlarını ve katiplerini de yanlarına almış aynıi görünüyor.
Tarihten bir ders: “Fakirin yüzü güler mi?”
Bu bulgular, periyodun toplumsal sistemini sorgulatırken, geçmişten günümüze “fakirin yüzü güler mi?” sorusunu da tekrar akıllara getiriyor. Firavunların, hayat uzunluğu kendilerine hizmet eden şahıslara, vefatlarında bile özgürlük tanımadığı anlaşılıyor. Hayatları boyunca hizmet eden bu insanlar, vefatta de soylularla birlikte öbür dünyaya seyahat etmeye mahkum bırakılmışlar.