Harrison Schmitt isimli astronotun yaşadığı olayın daha önce eşi gibi görülmemişti. Ay’a ayak basan bilim beşerinin, Ay tozuna alerjisi vardı! Pekala tam olarak nasıl olmuştu bu?

Harrison H. Schmitt, 1972 yılında Apollo programıyla Ay’a iniş yaptığında taş örnekleri toplamıştı.
İniş modüle girip üstünü çıkardığında ise Ay tozuyla olan teması, alerjik yansımaya yol açmıştı! Bu değişik tecrübenin detaylarına birlikte bakalım.
Harrison Schmitt, Ay vadisi Toros Littrow’dan taş örnekleri topluyordu.

Aynı vakitte bir jeolog olan Apollo 17 astronotu, Aralık 1972’de sorumluluğunu yaparken Ay’dan topladığı taş örnekleriyle iniş modülüne geri döndü. Kıyafetleri ve ekipmanları Ay tozu olmuştu. Üstündekileri çıkardığında ise modüle Ay tozu yayıldı.
Schmitt, tecrübesini kendi sözleriyle şöyle anlatıyor:
“Tozu ilk kokladığımda alerjik tepki gösterdim, burnumun içi şişti, sesimden duyabiliyordunuz. Sonra yavaş yavaş geçti ve dördüncü kez ay tozunu soluduğumda fark etmedim.”

Genel olarak gözlerde kaşıntı, hapşırma ve burun tıkanıklığı benzeri çeşitli alerjik tepkiler göstermişti ve Schmitt’in yaşadığı bu durum; NASA’ya da sürpriz olmuştu.
Peki Ay tozu tam olarak nasıl bir şey?

Ay tozu, son derece ince ve keskin modüllerden oluşuyor. Bu kesimler, Dünya’daki herhangi bir ortamdan farklı çünkü Ay’da rüzgâr yok. Bu da toz parçacıklarının keskin ve köşeli olmasını sağlıyor.
Keskinlik, insan bedeniyle temas ettiğinde tahrişe yahut alerjik reaksiyonlara yol açabiliyor.
Schmitt’in yaşadığı durum ise Ay’da yapılacak gelecek misyonlarda astronotların güvenliği açısından önemli bir bilgi kaynağı olmuş oldu.
İlginizi çekebilir: