Uzay yolculuklarında ölümcül radyasyona karşı yeni mıknatıs çözümü

İnsanlığın Mars’a ulaşma ve Ay üzerinde kalıcı üsler kurma hedefi, çözülmesi gereken devasa engelleri beraberinde getiriyor. Apollo görevlerinden bu yana gezegenimizin koruyucu Manyetik Alan Kuşağı dışına çok seyrek adımlar atıldı. Ancak uzun soluklu yolculuklarda mürettebatı bekleyen en büyük tehlike, her yönden uzay aracına nüfuz eden galaktik kozmik ışınlar ile aniden patlayan güneş parçacıkları. Geçmiş yıllarda yaşanan şiddetli patlamaların insan sağlığı üzerinde ölümcül sonuçlar doğurabileceği biliniyor.

Tam da bu noktada İtalya ve Almanya merkezli araştırmacılar, harici hiçbir güç kaynağına gereksinim duymayan yenilikçi bir koruma mekanizması üzerinde yoğunlaştı. Geleneksel süper iletken kalkan projeleri, aşırı soğutma sistemlerine ve kesintisiz elektriğe ihtiyaç duyduğu için uzay araçlarında ağır bir yük oluşturuyordu. Yeni çalışmada ise 1.480 adedi aşkın neodyum-demir-bor kalıcı mıknatıs özel bir panel dizilimiyle birleştirildi. Toplam ağırlığı 300 kilogramı bulan bu yapı, elektrik yüklü parçacıkları Lorentz kuvveti prensibi sayesinde saptırarak yönlerini değiştirmeyi başardı.

Yapılan ölçümlerde kalkanın, düşük enerjili güneş radyasyonunun yaklaşık yüzde 20’sini yansıttığı saptandı.

İkincil radyasyon riski devam ediyor

Mevcut mıknatıs paneli tek başına yüksek enerjili parçacıkları engelleyecek güçte değil. Yine de uzmanlar, bu tasarımın gelecekte kurulacak hibrit koruma sistemlerinin temel bir parçası haline gelebileceğini düşünüyor. Radyasyon uzayda her açıdan geldiği için panellerin ya yaşam alanlarını tamamen sarmalaması ya da tüm gövdeyi kaplaması şart.

Ayrıca hızlı parçacıkların mıknatıs yüzeyine çarpmasıyla meydana gelebilecek ikincil radyasyon tehlikesi de çözülmesi beklenen konular arasında. Hafif ve sürekli koruma vadeden bu çözümler, geleceğin uzay mimarisinde hayati bir role sahip olacak.