Vikingler hakkında yıllar sonra gelen bir şaşırtan keşif daha

Sekizinci ve dokuzuncu yüzyılın başlarında yaşayan İngilizler için Viking akınları hayatın bir kesimiydi. Bir güruh yağma için geldiğinde ekseriyetle uzun periyodik durmazdı. Bu akınlar bölgenin işgali ve ele geçirilmesinden çok yağmalama amaçladığı taşıyordu. Bu durum yaklaşık olarak MS 865’e kadar, yeni bir Büyük Viking Ordusu Doğu Anglia’ya ayak basıp orada kalmaya karar verene kadar devam etti.

Sonraki on yıl boyunca bu ordu, yollarına çıkan Anglo-Sakson krallıklarıyla savaş yaparakve onları alt ederek İngiltere boyunca batıya doğru ilerledi. MS 873’te Derbyshire’daki Repton’a kadar ulaşmışlardı ve görünüşe göre burada kalmayı planlıyorlardı.

Buraya kadar anlattıklarımızı esasen tarih kitapları da yazıyor.denizi geçerek yeni bir hayat arayan Viking ordusunun evcil hayvanlarını da yanlarında getirdikleri yeni bir bilgi sayılabilir. Bu bilgi, Britanya Adaları’ndaki bilinen tek Viking can kaybı yakma mezarlığı olan Derbyshire’daki Heath Wood’daki bir höyük mezarlığının yeni bir tahlili ile elde edildi.

Araştırmacılar yeni yayınlanan makalelerinde, “Bu araştırma, dokuzuncu yüzyılda sadece insanların değil, hayvanların da Kuzey Denizi’ni geçtiğine dair ilk direkt delili sunuyor” yazıyor. Alandan küçük modüller alan araştırmacılar, üç insan (iki yetişkin ve bir çocuk) ve üç hayvanın (bir at, bir köpek ve bir domuz) yakılmış kalıntılarını belirlediler.

Bu hayvanların İngiltere’ye insanlar ile bir arada geldiklerini belirleyen şey ise stronsiyum ismi verilen bir elemente bağlı. Bu element, kayalarda, toprakta, suda, bitkilerde ve hayvanlarda bulunan bir eser metal olarak tanımlanıyor. Ekip, kalıntıların her birindeki bu elementin düzeylerini tahlil ederek etraftaki alanla karşılaştırdı.

Tüm hayvanların stronsiyum düzeylerinin yerel Derbyshire düzeylerinden farklı olmasının yanı sıra, yetişkin insanlardan birinin stronsiyum düzeyleri ile uyumluydu. Bu sonuç da hayvanların yalnızca Norveç ya da İsveç’ten getirildiğini değil, vakitte “Büyük Viking Ordusu”nun aslında birçok farklı popülasyondan insanlardan oluştuğunu gösteriyordu.

Popülasyon farkı ilgi cazibeli olsa da, hayvanların getirilmiş olması bilhassa dikkat çekiyor. Bir atı tekneye bindirmek kolay bir şey değil ve İngiltere’nin kendi atları da bulunuyordu. Bu yüzden Vikinglerin kendi hayvanlarını getirmiş olması merak uyandıran bir durum olarak öne çıkıyor.

Cevabın kolay bir şekilde duygusallık olması pek mümkün değil. Araştırmacılar, “Tüm atları Kuzey Denizi boyunca açık teknelerle taşımanın zorluğu göz önüne alındığında, ordunun atlarına çoklukla İngiltere’de el koyduğu varsayılabilir” diye yazıyor ve devam ediyor: “Ancak, önderlerinin şahsî bineklerini yanlarında getirmeleri imkansız değil. Bir Viking önderinin çok önemli statü sembolü olan değerli av köpeğini de getirmesi şaşırtan değil. Domuzlar ise ilk çiftlik hayvanları olarak planlanmış olabilir.”

Ancak durum buysa, Vikingler yakında bir trajediyle karşı karşıya kalacaktı. İngiltere’deki Viking yönetimi zaman içerisinde güçlendi ve 9. yüzyılın sonunda, Danelaw olarak bilinen, ülkenin geniş bir alanını yönettiler. Lakin, sağlam atları ve tazıları ne yazık ki uzun süre yaşayamadı, yeni ülkeye geldikten kısa bir süre sonra ölüyorlardı. Görünüşe göre insan sahipleri onların kaybını derinden hissediyordu.

Yazarlar, “Heath Wood’da, karakteristik olarak son derece sembolik bir ayin gözlemliyoruz” diye yazıyor ve devam ediyor: “Defin merasimi ve İskandinavya’dan gelen ‘arkadaşların’ dahil edilmesiyle, Heath Wood’daki höyükler, burada gömülü olanların ‘anavatanlarına’ direkt bir temas, bir vekil sağlıyor.”