“Yürüyen ceset sendromu” nedir; neden olur, belirtileri nelerdir?

Cotard Sanrıları olarak da bilinen Yürüyen Ceset Sendromu, etkilenen bireylerin kendilerini can kaybı ya da ölüyormuş hissettikleri ender bir nöropsikiyatrik durum olarak tanımlanıyor. Hala hayattayken bu türlü bir ruh halini hissetmenin ideal olmadığı kesin.

Yürüyen Ceset Sendromu nedir?

Yürüyen Ceset Sendromu olarak bilinen bu enteresan rahatsızlık, bir kişiyi can kaybı olduğuna ya da yaşayan bir kişinin organları ya da kan muhakkak özelliklerinden mahrum olduğuna inandıran sanrıları içerir. Bir kişinin zihinsel durumu üzerinde derin bir tesire sahip olmasının yanı sıra, beyin taramalarının aşırı derecede olağandışı olabildiği bulunmuştur.

Yürüyen Ceset Sendromu ilk olarak 1882’de Dr. Jules Cotard tarafından tanımlandı ve diğer ismi olan Cotard Sanrıları buradan geliyor. Cotard, bu durumu, bir kişinin organlarının ya da beden kesimlerinin eksik olduğuna, artık kanlarının ya da ruhlarının olmadığına ya da tamamen öldüklerine inanmasına neden olan çeşitli sanrılardan herhangi biri olarak nitelendiriyordu.

Bunun, bilhassa çağdaş çağda son derece ender görülen bir durum olduğu düşünülüyor, lakin en yaygın olarak evvelden var olan ve şiddetli depresyonu bulunan hastalar arasında görülüyor. Raporların çoğu, kendilerinin “ölü” olduklarını bildiren bireylerin yer aldığı tekil vaka incelemeleri olarak karşımıza çıkıyor.

Bu durumun bilinen örnekleri arasında 1880 yılında “Mademoiselle X” olarak isimlendirilen 43 yaşında bir kadın, 1996 yılında öldüğüne ve Güney Afrika’nın cehennem olduğuna inanan İskoçyalı bir adam ve 2013 yılında New Scientist’te “röportaj yapılan ilk can kaybı adam” olarak isimlendirilen Helen Graham bulunuyor.

Yürüyen Ceset Sendromu nedenleri

Yürüyen Ceset Sendromunun kesin sebebi bilinmiyor olsa da, insanların yakın arkadaşları ya da akrabaları tanımlayamadığı Capgras Sendromu ile birtakım nörolojik özellikleri paylaşabileceği düşünülüyor. Her iki durum da, derealizasyon hislerini tetikleyebilen görsel uyaranlara cevap olarak duygusal geri bildirim kaybı etrafında toplanıyor.

Hastalık ya da yaralanmanın, beynin bu duygusal geri bildirimle ilgili bölgelerine zarar vererek, can kaybı hissetme durumuna kadar kötüleşebilecek ayrışma hislerine yol açması muhtemel. Lakin, çok farklı semptomlar, muhtemel tetikleyiciler ve tedavi sonuçları bildirilen çok az sayıda tarihî vaka çalışması olmasından ötürü, bu az ve olağandışı durum hakkında herhangi bir kesin sonuca varmak şimdi pek mümkün değil.