1970’lerde, laboratuvarda yaşayan arıların ömrü yaklaşık olarak bir aydı. Lakin Scientific Reports mecmuasında yayınlanan yeni bir araştırmaya …

1970’lerde, laboratuvarda yaşayan arıların ömrü yaklaşık olarak bir aydı. Lakin Scientific Reports mecmuasında yayınlanan yeni bir araştırmaya göre, artık laboratuvar arıları en fazla 15 gün yaşıyor. Arılar aynıi etrafımız için son derece hayati bir rol oynayan bir cinsin ömrünün kısalması, uzmanların telaşlarını dile getirmesine neden oldu. Son vakitlerde arı popülasyonunda yaşanan küresel düşüş endişelendiriyor.
Son bulgular, bir araştırma ekibinin arıların farklı su çeşitlerinde (deiyonize, tuzlu ve musluk suyu) nasıl beslendiğini araştırırken ortaya çıktı. Arıları yalnızca şeker şurubu yerine farklı su tipleri ile beslemenin ortalama ömürlerini uzattığı tespit edildi. Fakat bu bulgulara katkıda bulunan araştırma sırasında ekip, çağdaş bal arısının hayat mühleti ile 1970’lerde belgelenen hayat müddeti arasındaki şaşırtan bir fark buldu.
Maryland Üniversitesi’nden bir böcek bilimci ve araştırmanın baş yazarı Anthony Nearman, “Arıları yetişkin olarak ortaya çıkmadan çabucak önce koloni ömründen izole ediyoruz, yani ömür müddetlerini azaltan her şey bu noktadan önce oluyor” dedi.
Bal arıları, tozlaşmadaki rolleri nedeniyle çoğu ekosistemin ayrılmaz bir modülü. Tozlaşma, bitkilerin çoğalmasına yardımcı oluyor ve popülasyonların genetik çeşitliliğini koruyor. Nearman, “Bu, genetik bir bileşenin söylediği söz edilen olduğunu düşündürüyor” diyor ve devam ediyor: “Bu hipotez doğruysa, muhtemel bir tahlile de işaret ediyor. Birtakım genetik faktörleri izole edebilirsek, o zaman tahminen daha uzun süre yaşayan bal arıları üretebiliriz.”
Arılar tozlaşma için değer biçilmez; lakin böcekler böcek ilaçları, habitat tahribatı, hastalık ve kuraklık gibi iklim değişikliği ile ilgili faktörler tarafından öldürüyor. Hatta FDA, tüm kolonileri yok eden bakteriyel bir hastalığı engelleyebilmek için üç farklı antibiyotik tipi bile üretti.
Arıların laboratuvarlarda tutulmasına yönelik 2000’li yıllarda geliştirilen standartlaştırılmış protokoller nedeniyle hayvanlara daha iyi laboratuvar muamelesi yapılmasına karşın, böceklerin kısalan hayat müddeti kaygı veriyor. Nearman, “Şartları daha iyi hale getirmiş olmamıza karşın mevt oranının ikiye katlanmış olması, şaşırtıcı” diyor.
Ekip bir sonraki adımda, Amerikan bal arılarının hayat müddeti eğilimlerini uluslararası arı kolonileriyle karşılaştıracak; farklılıklar varsa, belli genetiğin, böcek ilaçlarının ya da patojenlerin telaş verici eğilimi tetikleyip tetiklemediğini araştıracak.