Bizden büyük insanların, herhangi bir davranışımıza yahut karakterimize laf söylediğini duyduk değil mi? Hatta bunu kimi zaman biz, kendimizden küçük olanlara da yapmıyor muyuz? Bu bu türlü sürüp gidecek zira Antik Yunanlardan beri geliyor. İyiderdimiz ne?

İnatçı, saygısız, her şeyi bildiğini sanan. Bu tanımlamalar hangi yaşta olursanız olun, tanıdık geliyor. Sebebinin altında ise birden fazla neden yatıyor.
O zaman bu kuşak çatışmalarına bir de bilimsel açıdan bakalım.
Katılımcılara farklı açılardan yaklaşılıyor.

Otoriterlik seviyesi yüksek şahıslarda çocukların büyüklerine daha az saygılı olup olmadığı sorgulanırken iştirakçilere, daha zeki olan şahısların, gençlerin daha az zeki olduklarına inanıp inanmadığı da soruluyor.
Kendi gençliğinde daha çok okumuş ve okumayı seven insanlara şu da soruluyor: Sizce günümüz çocukları artık okumayı sevmiyor mu? Bir diğer soru ise bir bahiste üstünlüğü bulunan yetişkinler, çocukları bu bahiste mahrum olarak mı değerlendiriyor?
Büyükler, gençleri eleştirirken aslında altında öbür şeylerin yattığının farkına varıyoruz.
Araştırma sonuçlarına göre büyüklerin gençleri eleştirme eğilimi, eski vakitlere duyulan bir özlem ve geçmişteki kendi tecrübeleri idealize etme eğiliminden kaynaklanıyor. Günümüz çocuklarının büyüklerine evvelden daha az saygılı olduğuna dair bir inanç da var. Lakin bunu düşünen büyükler, gençlerin diğer taraflarını kötülemiyor.
İnsanlar kendi başarılı oldukları alanlarda diğerlerini daha çok eleştirme eğiliminde.

İlginç şekilde bu tenkitlerin bir kısmı, geçmişteki ferdî başarılara olan bağlılıktan da kaynaklanıyor. Örneğin, bir vakitler kitap okumayı çok seven biri, bugünün gençlerinin okumadığını düşünebiliyor zira “Benim vaktimde herkes kitap okurdu.” aynıi bir algıya sahip. Bunabir yansıtma da aslında gerçek dışı ve aldatıcı.
Araştırmalar, buna benzer tenkitlerin çoğunlukla büyüklerin gençlere yönelik subjektif ve nostaljik bir yargı olduğunu gösteriyor.

Hatta gençlerin zekâ birtakım alanlarda ilerleme kaydettiği ancak bu ilerlemelerin bazen göz gerisi edildiği de ortaya çıkmış. Hasebiyle, büyüklerin gençleri eleştirirken çoklukla kendi geçmişlerine olan hasretleri ve yanlış hatırlamaları tesirli olabiliyor.
Sonuç olarak, büyüklerin gençleri eleştirmesi çoğunlukla kişisel algılar ve geçmişe duyulan özlemle ilgili. Gerçek bilgiler gençlerin aslında birçok alanda başarılı olduğunu ve kimi yeteneklerde ilerleme kaydettiğini gösteriyor.
Bilim diğer neler diyor?