Elimizle yarattığımız çevre felaketini anlamak için, plastiğin tabiatta çözünme mühletini bilmek kâfi olacaktır. İşte farklı plastik ürünlerin tabiatta parçalanma mühletleri…

Pasifik okyanusunda, ABD ile Japonya arasında, akıntıların birbiriyle karşılaştığı noktalarda dünyanın denizlere döktüğü plastik çöplerden oluşmuş dev yüzen adalar bulunuyor. Ama Dünya’yı plastikle kirletmenin sonucu olarak yalnızca denizlerimiz değil, içme sularımız ve hatta tarım topraklarımız bile, mikro plastikler ile zehirlenmiş durumda. Ve bu mikro parçacıklar artık su ve besinler yoluyla insan vücuduna de giriyor.
Ahşap yahut kağıt gibi doğal gereçlerin bilakis, plastik sentetik bir yapıya sahip. Sıkıca bağlanmış karbon yapısı kolaylıkla parçalanmıyor, bu da onu inanılmaz derecede güçlü ama aynı vakitte problemli bir yapıya dönüştürüyor. Zira, onu tabiatta yok edemiyoruz. Onlarca yıllık geri dönüşüm eforlarına karşın plastiğin sırf yaklaşık yüzde dokuzu global olarak geri dönüştürülebiliyor. Kalan %90’u çöp olarak tabiata yayılıyor.
Peki, insanlık plastiği kullanmayı bugün bir anda kesse, dünyanın plastikten tamamen kurtulması ne kadar zaman alacak? İşte, pek düşünmeden etrafa attığımız çöplerin dünyaya tesiri ve tabiatta çözülüp yok olma mühletleri:
Ama plastiğin çözünmesi de sorunu çözmüyor. Plastik parçalandıktan sonra bile, bu materyaller asla sahiden yok olmuyor. Bunun yerine, etrafta kalıcı olan ve hatta besin zincirimize giren mikroplastiklere ayrışıyorlar. Bilim insanları artık insan beyninde bile mikroplastik buluyor.
Beyne kadar ulaşan bu sentetik kimyasal mikro partiküller insanların tüm hormon yapısını bozuyor, erken yaşlanmadan, ağır hastalıklara kadar sayısız meseleye sebep oluyor. Münasebetiyle, kullandığımız her plastik materyalle aslında kendi sonumuzu hızlandırıyoruz.