Terk edilmiş ve kapatılmamış petrol kuyuları, hem insanlar hem de çevre için tehlike saçıyor

Yeni bir araştırmaya göre, Meksika Körfezi boyunca sığ sularda, sulak alanlarda ve açık denizlerde çevresel risk oluşturan binlerce terk edilmiş ve kapatılmamış petrol kuyusu bulunuyor.

Nature Energy’de yayınlanan bir araştırma, Meksika Körfezi boyunca ve Alabama, Louisiana ve Teksas’taki sularda 14.000 terk edilmiş petrol ve gaz kuyusu olduğunu buldu. Araştırmacılar, ABD Güvenlik ve Çevresel Uygulama Bürosu’ndan Körfez’de açılan 80.000’den fazla kuyu hakkında bilgi topladıktan sonra, bu atıl kuyuları kapatmanın maliyeti üzerine bir tahlil yürüttüler.

Kuyuların çoğu kapatılmış olsa da, yaklaşık 14.000 tanesi açık bırakıldı. Araştırmacılar, kuyuları kapamanın çevresel zararı önleyeceğini, lakin bunun 30 milyar dolara kadar çıkan bir maliyeti olabileceğini söylüyor.

Kapatılmamış petrol ve gaz kuyuları, atmosferde biriken güçlü bir sera gazı olan metan sızdırabiliyor. Metan gazı daha küçük bir alanda biriktiğinde boğulmaya neden olabilir ve ayrıyeten yanıcıdır. Kuyuların toplulukların yakınında olması ve konutlara sızması çok önemli bir tehlike oluşturabilir. Bu terk edilmiş ve kapatılmamış kuyuların yaklaşık 13.000’i ABD federal ya da eyalet sığ sularında bulunuyor. Çalışmanın yazarları, kapatma konusunda bu kuyulara öncelik verilmesi gerektiğini belirtiyor.

Louisiana Eyalet Üniversitesi Enerji Araştırmaları Merkezi’nde bir doçent olan çalışma yazarı Greg Upton, bir basın toplantısında, “Sığ su altyapısından metan sızıntılarının yüzeye çıkması muhtemeldir” dedi ve ekledi: “Kıyıdan daha uzaktaki daha derin kuyulara odaklanmak yerine, kıyıya yakın sığ su kuyularına odaklanmak, maliyetlere göre daha fazla çevresel yarar sağlayacaktır.”

Maliyet hangi etkenlere bağlı?

Daha evvelki araştırmalar, bu kuyuların çok önemli bir su kirliliği kaynağı olabileceğini ve arsenik dahil olmak üzere diğer toksinleri sızdırabileceğini gösteriyordu. Kuyuların kapatılması, personellerin petrol ve gazın geldiği rezervuarı doldurmak için çimento kullandığı bir süreci içerecektir. Upton’ın söylediğine göre kuyuya bir tıkaç yerleştirilir ve akabinde üzerine daha fazla çimento dökülür. Bu süreçle ilgili maliyet ekseriyetle ne kadar çimento kullanıldığına ve kuyuyu farklı pozisyonlarda doğru bir şekilde tıkamak için gereken araçlara göre belirlenir.

Körfez’de kıyıdan daha uzak olan derin su kuyularını tıkamak daha da zor. Grubun belirttiğine göre, sığ sulardaki kuyular, incelenen yerlerin %90’ını temsil ediyor ve bunların kapatılması, tahmini 30 milyar doların sadece %25’ine ihtiyaç duyacak. Çalışmanın yazarları, “Bataklık bir ortamdaki kuyulara ulaşmak için dalış ekipmanı gerekmeyebilir, lakin aşırı derin su kuyularına dalgıçlar tarafından bile erişilemez. Uzaktan çalıştırılan araçlar gibi pahalı teknolojiler gerektiriyor” diye yazıyor.

Ne yazık ki, tüm bu kuyuların yakında tıkanması pek muhtemel görülmüyor. Operatörler, artık ihtiyaç duyulmayan petrol ve gaz kuyularını tıkamaktan sorumlu, lakin birtakım şirketler kolay bir şekilde uzaklaşmayı ya da mülkiyeti devretmeyi tercih ediyor. Bir kuyudan yasal olarak sorumlu olan kimsenin kalmaması durumunda, o kuyu “terk edilmiş” hale geliyor.

Reuters’in bildirdiğine göre, ülkedeki birtakım eyaletlerin bu kuyuları tıkamak için programları bulunuyor ve Biden yönetimi geçtiğimiz yıl terk edilmiş kuyular için 4 milyar doların üzerinde bir bütçe ayırdı. Lakin bu, Körfez’deki atıl kuyuların kapatılması için ihtiyaç duyulacak ölçünün ufak bir kısmına denk geliyor.

Araştırma yazarları, kuyuların çevreyi nasıl etkilediğine dair soruları yanıtlamak için Louisiana Doğal Kaynaklar Departmanındaki araştırmacılarla birlikte çalışıyor. Upton, “Gerçek bir iklim maliyet-fayda tahlili yapmak için bu kuyuların gerçek metan emisyonlarını tahmin etmelerine yardımcı oluyoruz” diyor.