3D baskı, Japon yapıştırıcıların sonunu mu getiriyor?

3D baskı teknikleri, yakın gelecekte gereçleri bir araya getirip yapıştırma formumuzu de değiştirebilir.

Tutkallar ve diğer endüstriyel seviyedeki yapıştırıcılar unsurları bir ortada tutma konusunda güçlü olsalar da, çevre kirliliği yaratma konusunda da çok başarılılar. Hatta insan sağlığına ağır ziyanları da olabiliyor. Ayrıyeten bunları üretmek için ekseriyetle büyük ölçüde enerji ve kaynak gerekiyor.

Bilim insanlarının üzerinde çalıştığı yeni teknikler, öğeleri gözenek düzeyinde birbirine bağlamak için 3D baskıya dayanıyor ve bu sürece “AddJoining” ismi verilmiş. Esasen, bir öğenin farklı kesimleri direkt işlenmemiş bir ahşap modülünün üzerine basılarak materyalin gözeneklere nüfuz etmesi sağlanıyor. Bu da özel bir 3D baskılı yapıştırıcı tipi yaratıyor.

Yeni prosedürlerin gücünü test ederken, ilgili araştırmacılar bağı kopardıklarında yapışkan kısmın kırılmadığını gördüler. Bunun yerine, kırılma eklemde değil, ahşap ve polimerin kendisinde meydana geldi. Bu, 3D baskılı bağlar oluşturmanın, bir şeyleri birbirine yapıştırma sistemimizin geleceği olabileceği manasına geliyor.

3D baskıyla gereçleri birbirine nasıl bağlayacağız?

Araştırmacılar ayrıyeten, lazerle aşındırılmış ahşabın üzerine 3D baskılı yapıştırıcının katmanlanmasının, bağın içine girmesi için çok daha karmaşık yapılar ve daha büyük gözenekler oluşturmaya yardımcı olabileceğine inanıyor.

Diğer bir deyişle, iki malzemeyi birbirine yapıştırmak için artık marketten tutkal almak yerine, farklı tekniklerle oluşturulmuş gözenekli yapıları olan ve 3D yazıcıda basılmış gereçler kullanmak daha tesirli sonuç verecek. Lakin elbette bunun pratik kullanıma dönüşmesi için hala vakte ihtiyaç var.