En son bir örümceğin insanı öldürmesi hadisesi, 1981’de kayıtlara geçti. Bunun yanı sıra örümcekler pullu, yapışkan, fazla tüylü de değiller. Tüm bunlara karşın neden onlardan korkuyoruz? Yanıtı, tahmin ettiğinizden çok daha eskiye dayanıyor.

İnsanlar olarak birçoğumuz böceklerden korkuyoruz. Hatta kimilerimiz için kanısı bile dayanılmaz olabiliyor, fobiye dönüşüyor.
Düşününce böcekler; hayvanlara kıyasla çok daha küçük ve bize zarar verme potansiyelleri de yok. Buna karşın inanılmaz bir tiksinti ve ürperti duyuyoruz. Bu değişik durumun bilime göre sebebini açıklayalım.
Örümceklerden korkmak, genetik bile olabiliyor.

Örümcek çeşitlerinin yalnızca %0.05’i insanlar için potansiyel tehlike taşıyor. Bu tipler de çoklukla Avustralya ve Güney Amerika’da. Hâl böyleyken örümcek dehşetinin nereden gelebileceği merak konusu.
Örümcek kaygısının genetik olup olamayacağını araştıran bir grup İsviçreli ve Amerikalı bilim insanı, ikizleri inceledi. Tek yumurta ikizlerinden biri örümceklerden korkuyorsa oburunun de korkma mümkünlüğü olduğunu buldu.
Ancak tabii ki örümceklerden korkmamızın arkasında genetikten fazlası var.
Avrupalılar, örümceği Kara Veba ile eşleştiriyordu.

Orta Çağ’da Avrupalılar, örümceklerin Kara Veba’yı yaydığını düşünerek onlardan korkuyordu. O periyotlarda, Avrupa dışındaki kültürlerde örümceklerden korkma bir şeyin söylediği söz edilen olmaması da bu gerçeği destekliyor.
Ama bu da yetmez. Çok daha eskiye gitmemiz gerekiyor.
İnsanlar evvelden daha fazla, tehlikeli örümceklere maruz kalıyordu. Örümcek dehşetinin da bu evrimsel kökenlerden geldiği tahmin ediliyor.

Eski devirlerdeki insanlar, hayat kaideleri gereği böceklerle daha fazla temas hâlindeydi. Bilhassa karaduli örümcekler, çok zehirliydi. Örümceklerden korkan ve süratli tepki veren insanlar, daha uzun yaşayabilirdi.
Yani örümceklerden korkmak, o periyotlar için avantajlı bir şeydi. Günümüzde ise örümcekler artık pek de tehlikeli olmadıklarından anlamsız bir kaldı. Yani evrim sürecinde avantaj, dezavantaja dönüştü de diyebiliriz.
İlginizi çekebilir: