Acıyı hisseden robotlar geliştirmenin önündeki bir pürüz daha aşıldı

Robot üreticileri, uzun müddettir robotların etraftan bilgi alabilmelerinin bir yolu daha olsun istiyorlar ve insan derisi davranabilecek, elektronik-cilt (e-deri) geliştirmek için çalışıyorlar. Tabii ki bunun için geniş kapsamlı ve son derece hassas bir elektronik aygıt gerekiyor. Bu aygıt, bilgiyi göz açıp kapayıncaya kadar aktarmalı. Glasgow Üniversitesi’nden mühendisler tam da bunu yaratabileceklerini düşünüyorlar.

Robotların ağrıyı kaydetmesini sağlayan hesaplamalı e-deri prototipi Science Robotics mecmuasında tanıtıldı. Bu teknolojinin dokunmaya hassas robotlar üretilmesi ve protez uzuvlara dokunmaya yakın bir insan hassaslığı vermesinin mümkün olduğu bildiriliyor.

Dokunmaya hassas robotlar geliştirmeye yönelik evvelki teşebbüsler, yayılmış sensörler büyük ölçüde data gönderdiğinde işlemcilerin tıkanmasıi bir problemle karşılaşmıştı. Bu yüzden bir bilgisayarın dataları manalı bir şeye çevirmesi bir dakika kadar sürüyordu.

Duyuları işlemeye dokunma noktasında başlayan ve sırf hakikaten çok önemli şeyleri beyne kadar gönderen insan hudut sistemi, bu yeni dizayna ilham veriyor. Robotikte bir yaklaşım, iletişim kanallarını serbest bırakacak ve bilgisayarı aşırı ölçüde duyusal bilgi ile çıkmaza girmekten kurtaracak aynıi görünüyor.

168 sinaptik transistörden oluşan bir ızgara, esnek bir yüzeye yayılabilen çinko oksit nanotellerden oluşan bu bilgi sürece aracını oluşturuyor. Bu ızgara, insan formundaki bir “el” üzerine yerleştirildi ve elin hafif ve ağır dokunuşu cilt sensörleriyle ayırt etmesi mümkün oldu.

Bir robota acıyı hissettirmek kulağa anlamsız gelebilir, lakin maksat, hassaslığı deneme yanılma yoluyla öğrenmeye yararlı olacak şekilde geliştirmek. Çocukların, “sıcak demire dokunmak kötüdür” şeklinde yaşadığı süreci dış uyaranlardan öğrenmeye çalışan robotların da yaşaması mümkün olabilir.