Denizanalarının Beyni ve Kalbi Yoksa Nasıl Hayatta Kalıyorlar?

İlk bakışta sıradan bir deniz canlısı olarak görülseler de hayli değişik yapıya sahip denizanalarının bu hayatta kalma çabasının altında biyolojik kimi sebepler yatıyor.

O zaman gelin onların basitfakat tesirli yapısını yakından inceleyelim.

Denizanalarının merkezi bir hudut sistemi yok.

Bunun yerine, hudut hücreleri bedenlerinin etrafına yayılmış durumda. Hudut hücreleri, dokunma ya da kimyasal değişiklikler gibi dış uyarıcılara süratli bir şekilde tepki veriyor. Beyin yerine, hudut ağı sayesinde de hareketlerini koordine ediyorlar ve besinleri yakalıyorlar.

Denizanalarının kalbi de yoktur, pekala nasıl hayatta kalıyorlar?

Bunun yanıtı da bedenlerinin büyük bir kısmının suyla dolu olmasında zımnî. Denizanalarının bedeni, yaklaşık yüzde 95 oranında sudan oluşuyor. Su, bedenlerinin içindeki hususların difüzyon yoluyla taşınmasına imkan tanıyor.

Böylece, besinler ve oksijen hücrelere rahatça ulaşırken atık maddeler de hücrelerden dışarı atılıyor. Basitetkili sistem, denizanalarının kalpsiz bir şekilde hayatta kalmasını da sağlıyor.

Denizanalarının hayatta kalma stratejileri arasında beslenme ve savunma sistemleri da çok önemli bir yer tutuyor.

Denizanaları, dokunaçlarında bulunan özel hücreler sayesinde avlarını yakalıyor demiştik. Bu hücreler, avlarına temas ettiğinde onları felç eden zehirli maddeler salgılıyor. Böylelikle avlarını kolay kolay yakalayıp tüketiyorlar.

Ayrıca denizanalarının savunma sistemleri da epey tesirli. Bedenlerindeki renkli desenler ve saydam yapıları sayesinde düşmanlarından saklanabiliyorlar. Birtakım denizanaları, avcılarını yanıltmak için biyolüminesans (ışık üretme) yeteneklerini de kullanıyor.

Suyun içindeki akıntılarla sürüklenerek hareket eden denizanaları, kolay yapıları sayesinde güçlerini verimli bir şekilde kullanıyorlar. Bu da onların, beyin ve kalp olmadan bile hayatta kalmalarını sağlıyor.

Hayvanlar hakkında öğrenebileceğiniz farklı bilgiler: