Bilim insanları, ne yerse yesin asla doymayan bir köpek ırkı olan Labrador retrieverlar’ın bitmeyen açlığının sebebini buldu.

Yeni yayınlanan bir araştırmada, Labrador retriever cinsi köpeklerde görülen yaygın bir mutasyonun, köpeklerin olağandan daha fazla açlık hissetmelerine neden olduğunu ve metabolizma suratlarını da düşürdüğünü ortaya koydu. Bu iki durum da, köpekleri obeziteye yatkın hale getiriyor ve zaman geçtikçe, obeze dönüştükçe de açlıkları daha da artıyor. Bulgular, hem köpeklerde hem de sahiplerinde obezitenin daha iyi anlaşılmasına ve tedavi edilmesine yardımcı olabilir.
Labradorlar dünyanın en tanınan köpek ırklarından biri. Cana yakın ve eğlenceli olmalarının yanında, iş köpeği olarak ustalıkları da beğeni topluyor. Lakin labradorlar nispeten uzun ömürlü olsalar da, vakitte doymak bilmez iştahlarıyla da ünlüler.
Tıpkı insanlar köpeklerde de obezite oranı giderek artıyor. Cambridge Üniversitesi’nden bilim insanı Eleanor Raffan, köpeklerde obezite ve metabolik hastalıkların genetiğini ortaya çıkarmak için çalışıyor. Ekip, obezite konusundaki ünü nedeniyle bilhassa Labrador retriever ve onun yakın akrabası olan düz tüylü retriever üzerine odaklanmış.
Araştırmacılar 87 yetişkin evcil laboratuvar köpeği ile çeşitli deneyler gerçekleştirmiş. Köpeklerin boyutları, sağlıklı kilodan biraz fazla kiloya kadar değişiyordu ve kimileri POMC mutasyonu taşıyordu. Bu deneylerden birinde köpekler olağan boyutlardaki kahvaltılarını yaptıktan sonra içinde sosis bulunan şeffaf plastik bir kutuya yönlendirildiler. Kutuda delikler vardı, böylelikle köpekler cazip ikramı hem görebiliyor hem de koklayabiliyorduyiyemiyorlardı.
Mutasyon geçirmemiş köpeklerle karşılaştırıldığında, POMC mutasyonuna sahip köpekler, tok olmaları gerektiği halde, sosise ulaşabilmek için uzun uzun uğraştılar.
Öte yandan, laboratuvar köpeklerine yemeyi bırakana kadar her 20 dakikada bir istedikleri kadar kutu mama verilmesini içeren bir diğer deney, her iki köpek grubunun da doygunluk hissetmeden önce ne kadar yiyebilecekleri konusunda çok önemli bir fark olmadığını gösterdi. Üçüncü bir deneyde ise POMC mutasyonlu köpeklerin diğer laboratuvar köpeklerine göre daha düşük bir dinlenme metabolizma suratına sahip olduğu ve yaklaşık %25 daha az kalori yaktığı tespit edildi.
Raffan, bunların hepsini bir araya getirdiklerinde, sonuçların bu mutasyonun, etkilenen köpeklerde “çifte karmaşa” yarattığını gösterdiğini söyledi. Bu köpekler yalnızca başkalarından daha fazla yemek istemekle kalmıyor vakitte tükettikleri kalorilerin daha azını yakıyorlar, bu da onların obez olma mümkünlüğünü artırıyor.