Ortaçağ savaşlarını husus alan sinemalarda, heybetli savaş atlarına binen şövalyelere sıklıkla rastlayabiliyoruz. Lakin bu savaşların gerçekten …

Ortaçağ savaşlarını husus alan sinemalarda, heybetli savaş atlarına binen şövalyelere sıklıkla rastlayabiliyoruz. Lakin bu savaşların gerçekten yaşandığı vakitlerde imaj, tam olarak bu türlü olmayabilir. Yeni bir çalışma, ortaçağdaki birden fazla savaş atının günümüz midillilerinden pek de büyük olmadığını ortaya koyuyor.
Exeter Üniversitesi’nden bir arkeolog ve tarihçi takımı, 300 ve 1.650 yılları arasındaki en büyük İngiliz at kemiği setini tahlil etti. At boyutu, 10.16 santimetreye denk gelen eski bir ünite olan “el” olarak ölçüldü. Araştırma, günümüzdeki 17 ila 18 el yüksekliğindeki büyük atlardan çok, atların ekseriyetle 14.2 el uzunluğunun altında olduğunu buldular. Günümüz midillileri ise yaklaşık olarak 14 el ve 14.3 el arasında uzunluklara sahip.
Çalışmalarını International Journal of Osteoarchaeology’de yayınlayan araştırmacılar, savaş atları yetiştirirken, seçimin muhtemelen ortaçağ savaşı için önemli olan öbür faktörlere odaklandığını söylüyorlar.
Exeter Üniversitesi’nden Profesör Alan Outram yaptığı basın açıklamasında, “Kraliyet damızlıklarındaki seçim ve üreme uygulamaları, ham boyutta olduğu kadar mizaç ve savaş için doğru fizikî özelliklere odaklanmış olabilir” diyor.
1. ve 14. yüzyıllarda bir kraliyet damızlık ağı mevcut olduğunda bile, 15-16 el uzunluğundaki atlar enderdi. Fakat o sıralarda beşerler, bu hayvanların inanılmaz derecede büyük olduklarını düşünürdü.
Araştırmacıların yaklaşık 15 el uzunluğu ile Norman periyodundan (1066 – 1075) bulduğu en uzun at Trowbridge Kalesi’nde keşfedildi. Yüksek ortaçağ periyodunda, kimileri 16 ele ulaşan daha uzun atlar ortaya çıktı.
Exeter Üniversitesi’nden Araştırmacı Helene Benkert, mevzu hakkında “Ne boyut ne de uzuv kemiği sağlamlığı tek başına arkeolojik kayıtlardaki savaş atlarını itimatla tanımlamak için kâfi değil. Tarihsel kayıtlar, bir savaş atını tanımlayan belli kriterleri vermiyor; ortaçağ periyodu boyunca, farklı vakitlerde, değişen savaş taktikleri ve kültürel tercihlere karşılık olarak farklı at biçimlerinin istendiği çok daha beklenen.“
Orta çağ sonrası periyoda (1500-1650) kadar, atların ortalama yüksekliği, günümüzün çalışan atlarınınkine yaklaşmaya başlamış. Bu nedenle, erken Avrupa Ortaçağ savaşlarını hayal ediyorsanız, çağdaş bir midilli boyutlarında, çok ölümcül bir seyahate çıkan bir grubu hayal etmenizi öneriyoruz…