Göğsünüze Oturan Öküzün Bilimsel Açıklaması: Gerilim ve Tasa Tamamen Beynimizdeyse Tesirlerini Neden Bedenimizde Yaşıyoruz?

Korku ve tasa gibi soyut durumları tarif edilirken sıkça bu hislerin vücudumuzdaki yansımasını anlatırız. Aslında algılarımızla hissettiğimiz bu hisler kalbimizin küt küt atmasına yahut dizlerimizin bağının çözülmesine sebep olur.

Peki, bu güçlü hisleri bedeninizin diğer bölgelerinde neden ve nasıl hissederiz? Hepsi aslında beynimizde yaşanmıyor mu?

Araştırmalar, hislerin beynimizde doğduğunu fakat vücudumuzun beynimizin buyruklarını yerine getirdiğini gösteriyor.

Evrimsel açıdan baktığımızda, beynimiz bizleri düşen bir kayadan ya da hızlanan bir yırtıcıdan kurtarmak için evrimleşmiştir.

Yani bizleri muhtemel tehlikelere karşı uyarmaya ve böylelikle hayatta tutmaya çalışır.

modern ömürde tehlike algımız koşan bir yırtıcıdan kaçmayı gerektirmez. Bu sebeple yeni çağda yaşadığımız kaygılar çok daha soyuttur ve beynimiz bu telaşları birer tehlike faktörü olarak algılar.

Örneğin binlerce yıl önce bir kabileden kovulmak hayatta kalma talihimizi düşürecek bir faktörken günümüzde bir sosyal etraftan dışlanmak hayatımızı tehlikeye atmaz.

Ancak beyin bu iki durum arasındaki farkı bilmiyor olacak ki yaşanılan korkuyu hayatta kalma iç güdüsüyle bir ikaz olarak bedenimize yansıtır.

Yani beynimiz çeşitli bölgeleri yardımıyla bir şeyi tehlikeli olarak algıladığında bizleri uyarmaya çalışır.

Tehdit tespiti bizleri hayatta tutma sürecinin hayati bir kesimi olduğundan hızlıca gerçekleşir.

Örneğin eski çağlarda bir yırtıcıyla karşı karşıya kaldığınızda hayatta kalmak için çok az vaktiniz vardır ve bu vakti iyi değerlendirmeniz gerekir. Bu yansıları işlemek ve iletmekten sorumlu çeşitli bölgeler vardır.

Bu sebeple ana odağı sizi hayatta tutmak olan beyin, tehdit faktörünü algıladığı an bu bilgiyi bir durumun duygusal değerini ve verilecek yansıyı anlamakla sorumlu olan bölgesi amigdalaya iletir.

Amigdala bu durumda beynin mantıklı düşünme ile ilgili bölgelerini atlayarak bu mesajı direkt olarak fizikî reaksiyonları devreye sokar.

Başka bir örnek vermek gerekirse, amigdalaya yakın olan hipokampus ise etrafta neyin inançlı, neyinse tehlikeli olduğunu ezberler.

Bu şekilde endişeyi manalı bir hâle getirir. Yani bir hayvanat bahçesinde gördüğünüz yırtıcıdan korkmamanız gerektiğini beyne ileten bölge burasıdır.

Özetle, beynin gönderdiği sinyaller vücudumuzun çeşitli yansılar vermesine sebep olur.

Beynimiz muhakkak bir durumda kaygı reaksiyonunun haklı olduğuna karar verirse, sizi çabucak harekete hazırlamak için bedenimizi harekete geçirmek için sinyaller gönderir.

Ellerimizin terlemesi, ani ateş basması, kalp atışımızın hızlanması ve durumlar işte tam olarak bu şekilde gerçekleşir.

Yani gerilimli bir durumla karşılaştığımızda artan dikkat ve bunu tehdit olarak algılama etabı beyinde gerçekleşirken, bundan sonra hissedeceğiniz fizikî tesirler beynin gönderdiği sinyaller sebebiyle bedende gerçekleşir. Zira beyin sizin yaşadığınız gerilim yahut tasayı bir tehdit olarak algılar.

İlginizi çekebilecek diğer içeriklerimiz: