Herkesin karşılık aradığı soru: Evcil kedilerin sokakta dolaşmasına izin vermeli mi, vermemeli mi?

Evcil kedilere nasıl davranılması gerektiği ve neleri yapmalarına izin verilmesi ya da verilmemesi internet üzerinde sıklıkla tartışılan bir husus. Bilhassa kedilerin meskenlerinde mi kalmaları gerektiği, yoksa dışarıda gezmelerine izin vermenin daha mı iyi olduğu kedi sahipleri tarafından uzun müddettir tartışılıyor. Lakin, yakın tarihli bir çalışma, en azından Washington DC’de, dostlarınızın konuttan çıkmasına – muhtemelen düşünmediğiniz sebeplerden dolayı – epey kesin bir şekilde karşı çıkıyor.

Çalışmanın başyazarı ve Maryland Üniversitesi Çevre Bilimi ve Teknolojisi Kısmı’nda (ENST) doktora öğrencisi olan Daniel Herrera yaptığı açıklamada “D.C.’deki evcil bir kedinin, sokakta rakunlarla alanda bulunma mümkünlüğünün yüzde 61 olduğunu keşfettik” dedi. Ayrıyeten “kızıl tilkilerle yüzde 61 ve Virginia opossumlarıyla yüzde 56 örtüşüyorlar” diye ekledi ve bunun kediler için büyük bir sorun olduğunu belirtti.

Rakunlar sempatik olabilir lakin Herrera’nın açıkladığına göre vakitte “Amerika’nın en üretken kuduz vektörü.” Ayrıyeten kızıl tilkiler ve keseli sıçanlar da kuduz yayabildiği için Herrera, “kedilerimizi dışarıda bırakarak sıhhatlerini çok önemli ölçüde tehlikeye atıyoruz” diyor.

Daha iyi bilinen sebeplerin arasında ise, kedilerin yetenekli avcılar olmaları ve bazen yerel hayvan popülasyonları için yıkıcı sonuçlar doğurabilmeleri yer alıyor. Lakin bu avcılar çok yetenekli olsalar da, avlarını seçme konusunda pek titiz değiller.

Herrera, “Pek çok insan, kedilerin fareler benzeri yerli olmayan popülasyonları avladığını düşünürken, aslında küçük yerli çeşitleri avlamayı tercih ediyorlar” dedi ve devam etti: “Kediler kaygı nedeniyle fareleri gözden uzak tutuyorlar, lakin yerli olmayan kemirgen popülasyonunu denetim ettiklerine dair hakikaten hiçbir ispat yok. Asıl kaygı, D.C. ekosistemine katkı sağlayanyerli popülasyonları yok etmeleri.”

Araştırmaya göre, kediler ekosistemde gerekli bir role yerleşen “başka bir yırtıcı” değiller. Bir habitatta bir kedi bulma mümkünlüğü, doğal yırtıcı ömrü öngören herhangi bir göstergeden fazla insan nüfusu yoğunluğuyla olumlu bir şekilde irtibatlı. Öbür bir deyişle, küçük avcıların herhangi bir yerde doğal olarak yaşamaları yerine yerlerini biz belirliyoruz.

ENST’de yardımcı doçent ve Herrera’nın danışmanı Travis Gallo, “Bu habitat ilişkileri, kedilerin dağılımının doğal faktörlerden fazla büyük ölçüde insanlar tarafından yönlendirildiğini gösteriyor” dedi ve ekledi: “İnsanlar, kedilerin toprakta nerede olduklarını büyük ölçüde etkilediğinden, bu kedilerin karşılaştıkları risk derecesini ve yerel yırtıcı hayata verdikleri zararın ölçüsünü da insanlar belirler.“

Herrera’ya göre tahlil çok kolay: Kedilerinizi içeride tutun, bilhassa de yerel yaban hayatı popülasyonlarıyla etkileşime girme ihtimalinin yüksek olduğunu unutmayın.