Yumuş Yumuş Görünen Bu Tüylü Kedi Tırtılını Gördüğünüz Yerde Kaçın! İyi de Neden?

Amerika’nın kuzeyinde, meşe ve karaağaç kısımlarında sürünen bu tüylü tırtıllar, göründükleri kadar günahsız değiller. Onlara dokunduğunuzda, gizlenmiş dikenli omurgalarıyla acı verici bir zehir enjekte edebilirler.

Texas’ta bir kişi bu tırtıl tarafından sokulduktan sonra “bileğimi kırmış aynıi hissettim” diyerek yaşadığı acıyı anlatıyor. Pekala, bu küçük yaratıklar nasıl bu türlü bir tesir yaratabiliyor?

Kedi tırtılları, güney flanel güvesi ve siyah dalgalı flanel güvesi güvelere dönüşür.

Tırtılların zehiri, hücrelerin içine delikler açan ve yoğun acı veren bir proteine sahiptir. Bilim insanları, bu proteinin hücrelerin içinde delikler açarak güçlü acı sinyallerini beyne gönderdiğini keşfettiler.

Bu keşif, tırtılın acı verici sokmasını açıklamakla kalmıyor, benzeyenzamanda insan tıbbı için de potansiyel ilaçlar geliştirilmesine yardımcı olabilir.

Queensland Üniversitesi’nden moleküler biyobilimci Andrew Walker’a göre bu protein sistemi, ilaçların hücrelerin içine girmesini sağlamak için kullanılabilir.

Zehirin hücre zarlarında delikler açma yeteneği, hayat kurtarıcı ilaçların hücrelere taşınmasında ya da kanser hücrelerinin seçici olarak öldürülmesinde kullanılabilir.

Örneğin toksinlerin ilaçları hücrelerin içine taşıma yeteneği, hastalıklarla mücadelede büyük bir avantaj sağlayabilir. Ayrıyeten bu toksinler, kanser hücrelerini seçici olarak öldürmek için kullanılabilir ki bu da kanser tedavisinde yeni bir çığır açabilir.

Tırtılın zehirinin kökeni, evrimin ne kadar karmaşık ve şaşırtan olabileceğini gösteriyor. Yatay gen transferi, genlerin bir tipten başkasına geçişini ifade ediyor ve bu fenomen, tabiatın ne kadar esnek olduğunu ortaya koyuyor.

Bu cins olaylar ender olmakla birlikte doğada sıkça görülebiliyor. Bu durum bakterilerin DNA’sının, tırtılların DNA’sına dahil edilmesiyle gerçekleşmiş ve tırtılların zehir üretebilme yeteneğini kazanmalarını sağlamış.